Level 1, 2 ,3
You can not select more than 25 topics Topics must start with a letter or number, can include dashes ('-') and can be up to 35 characters long.
Assamese-ULB-NT.BCS/Stage 3 revised/L63_Matthew's Gospel_5.sfm

1670 lines
325 KiB

\id MAT Assamese Old Version Revision
\ide UTF-8
\rem copyright Information: Creative commons Attribution- ShareAlike 4.0 License
\h মথি
\toc1 মথিিভব
\toc2 মথি
\toc3 মথি
\mt1 মথিিভব
\c 1
\ms ১ অধয়।
\s যৰ বৱল
\p
\v 1 যট দদৰ বশৰ আৰদ অবমৰ বশৰ লক। যটৰ বশৰ তি এই:-
\p
\v 2 অবমৰ পৰ ইচহক; ইচহকৰ পৰ যব; যবৰ পৰ যি আৰৰ ভক-ককক সকল ;
\p
\v 3 যিৰ পৰ পৰচ আৰৰহৰ, তকৰ মক আছিল তৰ৷ পৰচৰ পৰ হিণ; হিষৰণৰ পৰ ৰম৷
\v 4 ৰমৰ পৰ অমদব; অমদবৰ পৰ নহন; নহনৰ পৰ চলমন৷
\v 5 চলনৰ পৰ বৱজ - তৰ মক আছিল ৰহব৷ বৱজৰ পৰ ওবদ- তৰ মক আছিল ৰথ৷ ওবদৰ পৰ যিচয়;
\v 6 যিচয়ৰ পৰ দদ ৰজ। দদৰ পর চলমন, তৰ মক আছিল উৰিৰ ভ
\p
\v 7 চলমনৰ পৰ ৰহবিম; ৰহবিমৰ পৰ অবিয়৷ অবিয়ৰ পৰ আচ;
\v 8 আচৰ পৰ যিফট৷ যিফটৰ পৰ যম; যমৰ পৰ উচিয়৷
\v 9 উচিয়ৰ পৰ যথম; যথমৰ পৰ আহচ; আহচৰ পৰ হিি
\v 10 হিিৰ পৰ মনচি; মনচিৰ পৰ আমন; আমনৰ পৰ যি
\v 11 যিৰ পর যখন আৰৰ ভক সকল। ইসল জিক বিল দশল বনিৰ সমযত এওক আছিল।
\p
\v 12 বিললিৰ পছত যখনৰ পৰ চললৰ জনম হ’ল৷ চললৰ পৰ জৰিল;
\v 13 জৰিলৰ পৰ আবদ৷ আবদৰ পৰ ইলম; ইলমৰ পৰ আচৰ৷
\v 14 আচৰৰ পৰ চক; চকৰ পৰ আখম৷ আখমৰ পৰ ইলদ;
\v 15 ইলদৰ পৰ ইলিচৰ৷ ইলিচৰৰ পৰ মততন; মততনৰ পৰ যব৷
\v 16 যবৰ পৰ যফ; ত মৰিয়মৰ স আৰ এই মৰিমৰ গরভত যৰ জনম হয, যি জনক খট ব হয
\p
\v 17 এইদৰ অবমৰ পৰদ লঠ চধ পষ; দদৰ পৰিলল বন কৰিি পরযনত মঠ চধ পষ; পণৰ বিলল বন কৰিিৰ পিচৰ পৰট লঠ চধ পষ।
\s যৰ জন
\p
\v 18 যটৰ জনম এইদৰ হ'ল৷ যৰ মক মৰিয়মক যফলন কৰিল, কিক এক লগ হৰ পই মৰি পবিৰ আতৰ শকিত গৰভৱত অনভৱ কৰি
\v 19 তৰ সফ এজন ধিক লক হত মৰিমক মহৰ আগত নিৰ পৰ কৰিবল ইচ নকৰি, গগ কৰিবল মন কৰি
\p
\v 20 তি এইবৰ কথি কৰি, তি এজন পৰভৰ দত আহি সপনত তক দৰশন দি কল, “হদৰ বশৰ সনন যফ, তৰ ভ মৰিয়মক গৰহণ কৰিবল ভয় নকৰি; কিয়নৰ গৰভৰ সনন পবিৰ আতৰ পৰ
\v 21 ত এটিৰ পৰসৱ কৰিব আৰিৰ নম য থব। কৰণ তই নিজৰ লকক তকৰ পপবৰৰ পৰত কৰিব।”
\p
\v 22 এই সকল ঘটিিল যৱবৰ দই পৰভ এই যি বচন কইছিল সণ হয:
\q
\v 23 "চ, সই ক গৰভৱত এটিৰ পৰসৱ কৰিব,
\q1 আৰৰ নম ইমল থব;
\q1 এই নমৰ অৰথ আমৰ লগত ঈশবৰ।
\p
\v 24 পছত যপনিৰ পৰৰ পই উঠি, পৰভৰ দক আজিৰ দৰিজৰ ভ মৰিমক গৰহণ কৰি
\v 25 কিৰ পৰসৱ নকৰ পরযনত যৰ স সহবস নকৰি। পছত যই সননৰ নম য থল
\c 2
\ms ২ অধয়।
\s জি পণিত সকল অহ
\p
\v 1 হদ যি ৰজ আছিল, তিিৰ বৎলহমত যৰ জনম হল৷ সই সময়ত পব দশৰ পৰইজনমন জি পণিিমল আহিি,
\v 2 "ইহ সকলৰ যি জন ৰজ জনি, ত ক’ত? কিয়নব দিশত আমিৰ তৰ, আৰক পৰণিত কৰিবল আহি।"
\p
\v 3 এই কথত হদ ৰজৰ লগতই যিমত উগল-থল লিল।
\v 4 তি সকলৰধন পিত আৰিনৰ অধপক সকলক একলগিি, “খটই কন ঠইত জনম গরহণ কৰিব?”
\v 5 তক ক’ল, “যিিরদশৰ বৎলহমত; কিয়নববৰ দই এইদৰি আছ,
\q1
\v 6 আৰি, যিরদশৰ বৎলহম,
\q1 তিিৰ অধিপতি সকলৰ মজত কমত
\q1 নগণয নহয
\q1 কিয়নৰ মজৰ পৰই এজন শসনকর
\q1 ওলব, তৰ লক ইসলক চৰব।”\f + \fr 2:6 \ft ম 5:2 \f*
\p
\v 7 তিই জি পণিত কইজনক গিই তৰ সঠিকৰন সমযত দিল সই বিষযকৰ পৰিবৰ বি
\v 8 তৰ পছত তকক বৎলহমলব দি ক’ল, “আপই ল’ৰ জনৰ বিষয়লদৰিৰ লওক; আৰিি, তৰ সমদ আহিক দিব, তি মযক পৰণিত কৰিব পিম।"
\v 9 ৰজৰ এই কথিক গি গ’ল; তি তৰব দিশত দিিল, সই তৰকৰ আগ আগ ল’ৰ জন থকই পই, তৰ ওপৰত ৰিল।
\v 10 তই তৰি, তক আননদত আতমহ হ’ল।
\v 11 তৰ পছত ত ঘৰৰ ভিতৰলই গ মৰিয়মিিক দি নতশিৰণম কৰিৰ আৰধন কৰি। তৰ পছত নিজৰ নিজৰ বহ বসৰ টি, সণ, ধ আৰ গনধৰস উপহৰ দি
\v 12 পছত হদৰ ওচৰল উলটিবৰ ব সপনত ঈশবৰৰ পৰ আদশ প আৰগ বিজৰ নিজৰ দশলি গ’ল।
\s বৎলহমৰ শির সকলক বধ কৰ
\p
\v 13 তক যৰ পছত, পৰভৰ এজন দ সপনত যফক দৰশন দি ক’ল, “উঠ, ল’ৰ জনক আৰৰ মকক ল, মিচৰ দশল পলই য আৰ মই তক ন পরযনত তি; কিয়ন ল’ৰ জনক বিশ কৰিবৰ কৰণক বিি আছ।”
\v 14 সই নিই য উঠি, শি আৰৰ মকক লিচৰ দশল গ’ল,
\v 15 আৰদৰ মক সই ঠইতিল। “মিচৰ দশৰ পৰ মই মৰ পৰক মি”\f + \fr 2:15 \ft হ 11:1\f* এই যি বচন ভববৰ দই পৰভইছিল, এই বচন সিধ হবল এইদৰ ঘটিল।
\p
\v 16 জি পণিত কইজনৰ দই নিজক বঞিত হিদ অতিশয় কধ হ’ল। তি পণিত কইজনৰ পৰি সমযৰ কথিিল, সই কল অনবছৰ আৰতক কম বযসৰ যিন ল’ৰিৎলহম আৰ ইয়ৰ আশ-প থক অঞচল সমহত আছিল, সই সকল বধ কৰিবল আদশ দি
\v 17 যিিিববৰ দই যি কথিল, সণ হ’ল:\f + \fr 2:17 \ft যিিি 31:15\f*
\q1
\v 18 “ৰত এটত শ গ’ল,
\q1 বিপৰ ৰল আৰ মহ-শক,
\q1 ৰিজৰ সনন সকলৰ কৰণরনদন কৰি আৰ
\q1 তবনবলও ইচ কৰই, কৰণ তকৰ কনৰ জই থকই।”
\s মিচৰৰ পৰফ আৰ মৰিমৰ পরতৱরতন
\p
\v 19 পছত হদৰ মত, পৰভৰ এজন দিচৰ দশত যফক সপনত দৰশন দি ক’ল,
\v 20 “উঠ, ল’ৰ জন আৰৰ মকক ল ইসল দশল উলটি; কিয়নি সকল এই ল’ৰ জনৰ পণ নশৰ চ কৰিিল, তকৰ ম হ’ল।”
\v 21 তি উঠি, ল’ৰ আৰৰ মকক ল ইসল দশল আহিল।
\v 22 কিিিিিত হদৰ সনত তৰ পর আৰিয শসন কৰি, তিবৰ ব ভয় কৰি; পছত ঈশবৰ এক সপনত সৱধন কৰিিত তল পৰদশল গ’ল,
\v 23 আৰত নচৰৎ নমৰ এখন নগৰত বসবস কৰিব ধৰি। তক নচৰত হ’ব, এই যি বচন ভৱব সকলৰ দই কিল, এই বচন সিধ হবৰ ব এইদৰ ঘটিল।
\c 3
\ms ৩ অধয়।
\s যহন বইজকৰ পৰচৰ কয\f + \fr 3:0 \ft মক 1:1-8; লক 3:1-9: 15:17, যহন 1:19-28\f*
\p
\v 1 সই কলত যহন বইজক আহি, যিৰ মৰতত পরচৰ কৰিব ধৰি
\v 2 ত ক’ল, “মন পলটন কৰক। কিয়নবৰগৰয ওচৰ হ’ল।”
\p
\v 3 কৰণ এৱই সই যহন, যি জনৰ বিষয়িচয়ৱবৰ দই এই বিিল য,
\q1 "মৰতত এজনৰ উচচসবৰ শ,
\q1 তৰভৰ পথ পরসত কৰ
\q1 তৰ বট পন কৰ। \f + \fr 3:3 \ft যিচয 40:3 \f*
\p
\v 4 যহন উটৰ নৰ পিিিল, কলত চমৰৰ টঙিিিল। কচ ফৰি আৰিৰ মৰ আহৰ আছিল।
\v 5 সই সমযত যিম, সমগর যিি আৰ যৰদন নদৰ দিষৰ অঞচলৰ লক সকল তৰ ওচৰল আহিব ধৰি
\v 6 লক সকলিিজৰ নিজৰ পপবৰ সৰ কৰি, তিহনকক যৰদন নদত বিম দি
\p
\v 7 যহনিি অনক ফৰ\f + \fr 3:7 \ft ফৰ: ইহ সকলৰ এক গ ধর সমরদ, যিসকলিজকৰণি ইহ ধরম, মিৰ বিন আৰি-নি কঠৰভলনকি কৰ। এওক সমজত অতযনত পজন আৰ ধরিিিল। \f* আৰ চদ সকল\f + \fr 3:7 \ft চদ: ইহ ধরমৱলমসকলৰ এক বিষ সমরদ, যিসকলৰণি ধরম নিমৰ কৱল পরথম পতকক সিি আৰৰ পছত পণৰন বিস নকৰ।\f* বিমৰ কৰণৰ ওচৰল আহি, তিকক ক’ল, “সৰপৰ বশধৰ সকল! আগলিধ হব লগ আছ, তৰ পৰ পলবৰ ব আপকক কতনি?
\v 8 মন পলটনৰ উপযত ফল ধৰি ফলৱন হওক।
\v 9 আপিজৰ মনত “আমৰ পিষ অবম আছ” বিিও নকৰিব; কিয়ন মই আপকক কও, ঈশবৰ এই শিলবৰৰ পৰও অবমৰ বশৰ সনন উৎপনন কৰিব প
\v 10 গছবৰৰ গিত কৰ লি আছ; যিি গছল গি নধৰ, তক কিইত প হয
\p
\v 11 আপ মন পলটন কৰ মই আপকক পত বিম দি, কিৰ পছত যি জন আহি আছ, ততকও শকি; মই তৰ প ববলয নহও; ত আপকক পবিৰ আত আৰইত বিম দিব।
\v 12 তৰ কৰ হতত আছ; তৰ শসয মৰল তলক পৰিৰ কৰিব আৰিজৰ শসয ভডলত চপই থব; কি, সই জইত পিব, যিই কিও ন
\s যৰ বি
\p
\v 13 সই সমযত যিম লবললৰ পৰ যরদন নদৰ পৰত থকহনৰ কষল আহিল।
\v 14 কিহনক বি ক’ল, “মইহ বৰ আপৰ দিম ল উচিত” এনথলত আপিৰ ওচৰল আহি?”
\v 15 কি উততৰ দিক ক’ল, “এতি এন হবলি; কিয়ন সকলিকত আমি এইদৰণ কৰ উচিত।” তিহন সনমত হ’ল।
\p
\v 16 যিম লৰ পৰ উঠৰ লগ লগৰ সনখত সবৰগ মকলি হ’ল আৰ ঈশবৰৰ আত কপৰ দৰি আহিৰ ওপৰত পৰি
\v 17 তি এই আকশ-ব হ’ল, “চ, এওৰ পিয় পৰ, এওত মই পৰম সনট।”
\c 4
\cl ৪ অধ
\s যৰ পৰ
\p
\v 1 তৰ পছত চযন যক পৰ কৰিব প, স \f + \fr 4:1 \ft আত- পবির আত ঈশবৰ অরৎ সবয ঈশবৰ\f*আতই তক মৰতল গ’ল।
\v 2 তত চলিশ দিন আৰ চলিশ ৰি উপব থকৰ পিছত যৰ ভক লিল।
\v 3 তি চয আহিক ক’ল, “আপি যদি ঈশবৰৰ পৰ হয, তহল এই শিলবৰ পি হবল আজিয়ক।”
\v 4 ত উততৰ দি ক’ল, “শরত লি আছ, ‘মহ কৱল পিি, কি ঈশবৰৰ মখৰ পৰ ওলরতকটযৰ।” \f + \fr 4:4 \ft দিি 8:3 \f*
\p
\v 5 তি চয়তক পবিৰ নগৰ যিম মনিৰৰ কলচৰ ওপৰল গ’ল;
\v 6 আৰক ক’ল, “আপি যদি ঈশবৰৰ পৰ হয, তহলিজক তললই দিয়ক; কিয়নরত এইদৰি আছ,
\q1 ‘তিজৰ দত সকলক তৰ অর আজিব আৰ
\q1 তৰ ভৰিন শিলত খয়,
\q1 এই কৰণক হি ধৰিব।”\f + \fr 4:6 \ft গত 91:11-12\f*
\p
\v 7 যক ক’ল, “তৰ পৰভ পৰমবৰক পৰ নকৰি, এই বিও শরত লি আছ।”\f + \fr 4:7 \ft দিি 6:16\f*
\p
\v 8 তৰ পছত আক চয়তক এক অতি ওখ ঠইল গ'ল আৰ জগতৰ সকলযৰ সইবৰৰ ঐশবৰয দ
\v 9 চযক ক’ল, “আপি যদিৰ দই মৰ উপসন কৰ, তহল এই সকল মই আপক দিম।”
\v 10 তিক ক’ল, “গি চয়তন! কিয়নরত এইবিও লি আছ, “তৰ পৰভ পৰমবৰক পৰণিত কৰ আৰৱল তই আৰধন কৰ।”
\v 11 তি চয়তক এৰিি গ’ল আৰবৰগদত সকল আহিৰ শ কৰি
\s পরভৰকশকয আৰমভ কৰ
\p
\v 12 যিহনক বন কৰিিিি, তিল পরদশল গ’ল।
\v 13 তচৰত এৰি জবন আৰ নপ এলৰ গল সগৰৰ তৰত থক কফৰনমল, তত বস কৰিবল ধৰি
\p
\v 14 যিচয়ৱবৰ দই এই যি বচন কিল তক পণ কৰিবল এই সকল ঘটিল:
\q1
\v 15 “জবন দশ আৰ নপশ,
\q1 সগৰৰ তৰত, যৰদনৰ সিৰত
\q1 অন-ইহ সকলৰ গল!
\q1
\v 16 যি সকল ল অনধকৰত বস কৰি আছি
\q1 ত মহ-জিিবল
\q1 যি সকল লৰ দশত বস কৰিি
\q1 তকৰ ওপৰত দিরকিত হ’ল।”\f + \fr 4:16 \ft যিচয 9:1-2\f*
\s যৰ শিয নিচন
\p
\v 17 সই সময পৰ এই বিরচৰ কৰিবল ধৰি, “ত মন পলটন কৰ; কিয়নবৰগৰয ওচৰ আহি।”
\p
\v 18 পছত যল সগৰৰ পৰত খজ কিজন ভই-ককই চিন, যক পিতৰ আৰৰ ভক আনিয়ক, সগৰত জল পি। কিয়নক মছমৰ আছিল।
\v 19 যকক ক’ল, “মৰ পছত আহ, মই তকক মহ ধৰছমৰ কৰিম।”
\v 20 তিই তল এৰিৰ প গ’ল।
\p
\v 21 তৰ পৰ আগই গব আৰহন নমৰ আন দজন ভই-ককইক দ। তক চিবদিয়ৰ পক আছিল। বক চিবদিৰ সৱত বহিিজৰ নিজৰ জলবৰ ঠিক কৰি আছিল। যকক মি
\v 22 তিিজৰ নও আৰকক এৰিৰ প গ’ল।
\s গলত যৰ পৰিচর
\p
\v 23 যল পরদশৰ সকলইত থকম-ঘৰবৰত গ উপদশ দিবল ধৰি৷ ঈশবৰৰ ৰযৰ শভবৰচৰ কৰি; অক সকলৰ মজৰ পৰ ধৰণৰ ৰগ-বিত থককক সথ কৰি
\v 24 সমগর চিিশতৰ খিিি পৰিল আৰক সকল ধৰণৰ বৰ আৰ যনরণত আকত লক, ভক, ম আৰ পকতগরসত আদি ধৰণৰ ৰ সকলক তৰ ওচৰল আহিল। যকক সথ কৰি
\v 25 তল, দিপলি, যিম, আৰিি আৰ যৰদনৰ সিৰৰ পৰও বহহ দল বিৰ প আহিল।
\c 5
\cl ৫ অধয়।
\ms পৰবতত দিৰ উপদ
\p
\v 1 য বহকৰ ভিৰ দই পৰৰ ওপৰল গ’ল আৰত বহিল। তিৰ শিয সকল তৰ ওচৰল আহিল।
\v 2 তত লগই তকক এইবি উপদশ দিবল ধৰি,
\q1
\v 3 আতত দৰিৰ সকল ধনয; কিয়নৱৰগৰ
\q2 তকৰ।
\q1
\v 4 শক কৰ সকল ধনয; কিয়ন
\q2 শবনব।
\q1
\v 5 নমৰ সকল ধনয; কিয়নশ খন
\q2 অধিৰ কৰিব।
\q1
\v 6 ধিকতক আৰিহ লগ সকল
\q2 ধনয; কিয়নক তত হব।
\q1
\v 7 দয় সকল ধনয; কিয়ন
\q2 দযব।
\q1
\v 8 নিমল চিতৰ লক সকল ধনয; কিয়ন
\q2 ত ঈশবৰৰ দৰশন পব।
\q1
\v 9 মিলনক সকল ধনয; কিয়ন
\q2 ঈশবৰৰ সনন বিৰখত হব।
\q1
\v 10 ধিকতৰ কৰণড়ন সকল ধনয;
\q2 কিয়নবৰগৰয তকৰ।
\p
\v 11 যিক সকলৰ কৰণকক নি আৰড়ন কৰিব, আৰকৰ অহিি সকলৰকৰৰ ক-কথ কব, তিক ধনয।
\v 12 আননদ কৰ আৰ উলিত হ; কিয়নবৰগত তকৰ পৰসৰ অধিক আছ। কৰণ তকৰ পিবব সকল আছিল, তককক সকলইদৰড়ন কৰিিল।
\s শিয সকল লণ আৰহৰ সদ
\p
\v 13 তক পিৰ লণ; কিণৰ সদ যদিই যয়, তহলই লণ কি কৰব? তিইবৰ পণৰ কমৰ নহব, কৱল বিৰলৰ আৰহৰ গচকৰ যযহ হ'ব।
\v 14 তক জগতৰ পহৰ। পৰবতৰ ওপৰত থক নগৰ গত হ’ব ন
\v 15 মি লগই পরৰি নথয, কি গছৰ ওপৰত থয় আৰ ই ঘৰৰ সকলহৰ দি
\v 16 এইদৰকৰ পহৰ মহৰ আগত পৰকিত হওক; তকৰ ভল কৰম দি, সবৰগত থককৰ পিৰ সি কৰিব।
\s পৰণিিম সমপরৰ শি
\p
\v 17 নি মই বিন ববব সকলৰ বয বিনষট কৰিবল আহি, কিিধ কৰিবল আহি
\v 18 কিয়ন মই তকক সবৰপক কও, সবৰগ আৰিত নহয আৰ সকলিধ ন, বিনৰ এটি ইকৰ ব এক বিও কত নহব।
\p
\v 19 এই হি এই আজৰৰ মজৰ সৰ এটিও উলঙঘন কৰ আৰ আন লকক সইদৰ কৰিবলিয়, তবৰগৰযত সকলতক সৰি গণয হব; কিিইবৰ পলন কৰ আৰইদৰিয়, তবৰগৰযত মহন বি গণয হ’ব।
\v 20 কিয়ন মই তকক কও, তকৰ ধিকত, ধর অধপক আৰ ফৰ সকলতক অধিক নহলৰকবৰগৰযত পরৱশ কৰিব নি
\s কধ সমপরৰ শি
\p
\v 21 তি, পবকলৰ লক সকলৰ আগত ইযিল য ‘তি নৰবধ নকৰি\f + \fr 5:21 \ft তি…নকৰি। য 20:13, দিি 5:17 \f* আৰি নৰবধ কৰ, সিধ-বিৰত দণডৰ পৰ হব’।
\v 22 কি মই তকক কও, যিৰ ভকৰ\f + \fr 5:22 \ft ভক - আকষৰিক অরথৰ ভক বক নহয, কিৰ এজন সহভিক বইছ।\f* ওপৰত খ কৰ, তধ-বিৰত দণডৰ পৰ হ’ব আৰিৰ ভকক ‘তি অপদথ’ এইদৰ কয়, ত মহসভত দণডৰ পৰ হ’ব আৰিিজ ভইক ‘তি অবয’ বি কয়, ত অগিময় নৰকৰ দণডৰ পৰ হ’ব।
\p
\v 23 এই হিত তৰ নয উৎসৰগ কৰ, তৰ বিৰ ভৰ ক কথ আছি যদিৰ মনত পৰ,
\v 24 তিিৰ আগত তৰ নয ৰিরথমৰ ভইৰ সিলন হ আৰৰ পছত পণৰ আহিয উৎসৰগ কৰ
\p
\v 25 তৰ গচৰিৰ সি আদলতলই বই মিলন হ; অনযথৰ গচৰিই তক বিৰকৰ হতত শই দি; বিৰকও তক টৰ হতত শই দি আৰিক কৰত ভৰই থ হব।
\v 26 মই তকক সবৰপক কও, যিিবলগ ধনৰ শষ পইচি পরযনত আদিি, তিৰ পৰমত ওলব নি
\s বযভিৰৰ বিষযি
\p
\v 27 “ত এই বিি, ‘বযভিৰ নকৰি’।
\v 28 কি মই তকক কও, যি মহিৰ ফম ভয়, সিিই মনতইৰযভিৰ কৰি
\v 29 যদিৰ স চকৰ বিিি জনয়, তক কিৰ পৰ উলিই পই দি; কিয়নৰ গই শৰৰ নৰকত পতক, এট অঙগ নষট হই তৰ পকল।
\v 30 যদিৰ সৰ বিিি জনয়, তিৰ পৰই দি; কিয়নৰ গই শৰৰ নৰকলতক এট অঙগ নষট হই তৰ ভল।
\s বিহ বিদৰ বিষযৰ শি
\p
\v 31 এইদৰও কিল, ‘যিিজৰ ভক তগ কৰ, তহলক তগ-পতৰ দিয়ক।’
\v 32 কি মই তকক কও, একমর বযভিৰৰ দষত বি যদি আন কৰণত নিজৰ ভক তগ কৰ, তক বযভিি কৰয় আৰিই তগ কৰ মহিক বি কৰযভিৰ কৰ
\s শপতৰ বিষযৰ শি
\p
\v 33 পনৰয় তি, পবকলত এই কথিল য ‘তিি শপত ন, বৰৰভৰ উদ কৰৰ শপত পলন কৰি'।
\v 34 কি মই কও, ত শপতই ন; সবৰগৰ নমত শপত ন, কৰণ স ঈশবৰৰ সিসন,
\v 35 আৰিৰ নমত শপত ন, কিয়নৰ ভৰিৰ প;
\v 36 যিমৰ নও নহয়, কিয়ন মহন ৰজৰ নগৰ। এনিিজৰ মৰত ধৰিও শপত ন, কিয়ন এডল চি বগ ক’ল কৰিব ন
\v 37 কিকৰ কথ ‘হয়’ যদি হয় ব ‘নহয়’ যদি নহয় হওক। ইয়তক অধিক যি, স চযনৰ পৰ হয়।
\s পরতিধ লিষযত শি
\p
\v 38 ত ‘চকৰ সলনি চক, দতৰ সলনিত’ এই যি কথিল, সই বিষয়ি
\v 39 কি মই তকক কও, তট লক সকলৰ পৰতিধ নকৰি; বৰ যদিৰ সলত চৰ ম, ত আন খন গিি
\v 40 ক যদি আদলতত তৰ ওপৰত গচৰ তৰিৰ চ ল’ব খ, তক তৰ চদৰখন এৰিি
\v 41 যিক এমইল বট বলি, তৰ লগত দইল য
\v 42 যি জনক খ, সইজনক দি আৰৰ পৰৰ বিি, তক বিখ নকৰি
\s শতক পম কৰৰ বিষযি
\p
\v 43 তি, ‘তৰ চক পম কৰি আৰ শতক ঘিণ কৰি’।
\v 44 কি মই তকক কও, তকৰ শতক পম কৰি আৰকক তড়ন কৰ সকলৰ বথন কৰি,
\v 45 তিক সবৰগত থকিৰ সনন হ’ব পি। কিয়নট আৰ সনত দ ওপৰত সয উদয় হ’বলি আৰিক-অধিক এই দ ওপৰত বৰষণ বৰষয়।
\v 46 কিয়নিকক পম কৰ, ত যদিৱল তককম কৰ, তহলিৰসৰ প? কৰ সরহক সকলও জ নকৰ?
\v 47 ত যদিৱল তকৰ ভই সকলক জন, তহল আনতক অধিক বিি কৰি? অন-ইহ সকলও জ নকৰ?
\v 48 এই হকৰ সবৰয় পিিধ, তিধ হ
\c 6
\cl ৬ অধয়।
\s দন দিৰ বিষযৰ শি
\p
\v 1 সৱধন! মহক দবলকৰ আগত তিজ নিজ ধৰম কৰম নকৰি; ত কৰিকৰ সবৰগত থকিৰ ওচৰৰ পৰ একৰসৰ ন
\v 2 এই হ, তিিন কৰ, তিহৰ পৰৰশবল কপট সকলৰ নিি নকৰি। তম-ঘৰ, নম-ঘৰ আৰ-পথিজৰ আগ আগক-ঢল কই দন দি। মই তকক সবৰপক কও, তিজৰ নিজৰ পৰসৰ পই।
\v 3 কিিন দি, তিকৰ সি কৰও হতক সই বিষয়িবলিি;
\v 4 কিয়নিকৰ দন গপন হ’ব আৰকৰ পিকক পৰতিন দিব।
\s পথনৰ বিষযৰ শি
\p
\v 5 তিথন কৰ, তি কপট সকলৰ নিি নহব; কিয়নহক দবৰ কৰণম-ঘৰ, নম-ঘৰ আৰ আলিটৰ চিয় হথন কৰিবলল পয়। মই তকক সবৰপক কও, তিজ নিজ পৰসৰ পই।
\v 6 কিিথন কৰ, তিিতৰ কিৰ বনধ কৰি আৰি জনক দ, তকৰ সই পিৰ আগত পথন কৰি; তকৰ পিকক পৰতিন দিব।
\p
\v 7 পথন কৰ সময়ত অন-ইহ সকলৰ নিি অনৰথক পণৰি নকৰি; কিয়ন, তকৰ বি কথৰ কৰণথনব।
\v 8 এতক তকৰ নিি নহব; কিয়নকৰ কিিৰয়জন আছ, সই বিষয়িৰ পৰৰ আগ, তকৰ পি
\v 9 এই হ এইদৰথন কৰি;
\q ‘হ আমৰ সবৰগত থকি,
\q1 তৰ নম পজনয় হওক;
\q1
\v 10 তৰ ৰয হওক;
\q1 যবৰগত, তিৰ ইচৰ হওক।
\q1
\v 11 আমৰ পৰয়জনয় আহৰ আজি আমক দি
\q1
\v 12 আমৰ ধৰতক আমিষম কৰি, ত আমৰ কষম কৰ
\q1
\v 13 আমক পৰিি,
\q1 কিপ আতৰ পৰ আমক ধৰি৷'\f + \fr 6.13 \ft কিন পৰণি অনিিত পয়, "কিয়ন ৰজয, মহি আৰ পৰৰম সদ-সৰবদয় তই হওক৷ আমন৷" \f*
\p
\v 14 কিয়ন যদি আনৰ অপৰধ কষম কৰ, তহলকৰ সবরিকৰ অপৰধ কষম কৰিব;
\v 15 কি যদিকৰ অপৰধ কষম নকৰ, তহলকৰ পিকৰ অপৰধ কষম নকৰিব।
\s লঘনৰ বিষযৰ শি
\p
\v 16 যি লঘন দি, তি কপট সকলৰ নিিখ মলিন নকৰি; কিয়ন লঘিহক দবলখ বিবৰণ কৰ। মই তকক সবৰপক কও, তিজ নিজ পৰসৰ পই।
\v 17 কিি লঘন দি, তিৰ মৰত তল সি আৰখ ধই ল'ব;
\v 18 য আনিব ন, ত লঘন দি। কিকৰ পি, যি জনক ত, কৱল তই ইযক দব। তকৰ পিকক পৰসৰ দিব।
\s সিক আৰ পৰমিক চি
\p
\v 19 যিইত প আৰমৰষয় কৰ আৰও সিিিৰ কৰ, এনিত নিজল ধন নি;
\v 20 কি য’ত পক আৰমৰষয় নকৰ, চও সিিিি, এনবৰগত নিজৰ ব ধন স
\v 21 কিয়ন য’তকৰ ধন, ত’তকৰ মন হ’ব।
\p
\v 22 চকই শৰৰৰ পৰদপ; এই হকৰ চক যদি, তহলকৰ গই শৰৰ দিময় হ’ব;
\v 23 কিকৰ চক যদি হয়, তহলকৰ গই শৰৰ অনধকৰময় হ’ব। এতকৰ তত থকহৰ যদি আচলত অনধকৰময হয়, তহলই আনৰ কিন গভৰ হব!
\v 24 কও দজন গৰৰ ওচৰত খিব ন; কিয়ন এজনক ঘিণ কৰি আন জনক ভল পব; নইব এজনত আসকত হ, আন জনক হয়জন কৰিব৷ ত ঈশবৰ আৰ ধন, এই উভয়তিব ন
\p
\v 25 এই হ মই তকক কও, ‘কিজন কৰিম বিন কৰিম’- এই বিণৰ কৰণ, নইব ‘কিিিম'- এই বি শৰৰৰ কৰণি নকৰি। আহৰতকণ, আৰ বসৰতক শৰৰ শঠ নহয় ন?
\v 26 আকশৰ চৰইবৰল; সইব নবয়, নয়, আৰলত নচপয়; তথিকৰ সবৰয় পিইবৰক আহৰ দি। তক সইবৰতক অধিক মযৱন ন?
\v 27 আৰকৰ মজৰ কি কৰিিজৰ আয়স এহতক বঢ়ব প?
\v 28 বসৰৰ বও কিয় চি কৰ? পথৰৰ লিিলবৰ ক, সই বিষয়ি; সইবৰম নকৰ, সও ন;
\v 29 তথি মই তকক কও, চলমন ৰজ ইমন ঐশবৰযৰ মজত থিও এইবৰৰ এটিিিজক বিিত কৰিব পৰিল।
\v 30 এত, পথৰৰ যি বন আজি আছ, কইলইশলত প হ’ব, সই বনক যদি ঈশবৰ এনিত কৰ, ত অলপবি সকল, ততককক অধিক ভিত নকৰিব ন?
\v 31 এই হিম? কিন কৰিম? বিিিম? এই বিি নকৰি
\v 32 কিয়ন অন-ইহ সকলও এইবৰ বি আৰ এইবৰ যকৰৰয়জন, এই বিষয়কৰ সবৰয় পি
\v 33 কিৰথমৰ ৰয আৰিকতি; ত এই সকলৰ তকক দি হ’ব।
\p
\v 34 এতইলৰ কৰণি নকৰি; কিয়নইলিিজৰ বি কৰিব। দিনৰ যি কষট, দিনট যথট।
\c 7
\cl ৭ অধয়।
\s লকৰ বিৰ কৰৰ বিষযৰ শি
\p
\v 1 ত পৰৰ বিৰ নকৰি, তিকৰিৰ কৰ নহ’ব।
\v 2 কিয়নিিৰ কৰ, তিকৰিৰ কৰ হ’ব, আৰি, সই জকক হ’ব।
\v 3 তিিজৰ চকত থক চতিলল মন নকৰি, ভৰ চকত থক সৰললিয় চইছ?
\v 4 তৰ নিজৰ চকত এডল চতিিই, তৰ ভইক “আহ, তৰ চকৰ পৰল উলিবলি” এই কথ কব প?
\v 5 হ কপট, পৰথমতিজৰ চকৰ পৰই চতিল উলিই প, তিৰ ভইৰ চকৰ পৰল উলিবললকি
\p
\v 6 ক পবির বসৰবৰক নিি আৰহৰিৰ আগত তকৰ ম; হযিইবৰ ভৰিৰ তলত ল গচকি নষট কৰিব আৰৰ ফি আহি-টৰ কৰিিিব।
\s পথনৰ বিষযৰ শি
\p
\v 7 খ, তিকক দি হ’ব; বি, তি; টিওৱ, তিকলৰ মকলি কৰ হ’ব।
\v 8 কিয়নি জন, সই জনয়; যি জনি, সই জনয় আৰি জনিয়, সই জনলৰ মকলি কৰ হয়।
\v 9 তকৰ মজত এনহ আছি, তৰ ল’ৰই পিিক শিল দিব?
\v 10 নইবছ খিপ দিব?
\v 11 তক দট হ যদিিজৰ সননক ভল ভল বসিব জ, তহলকৰ সবৰগত থকিৰ ওচৰত যি সকলি, সই সকলক জ অধিকৰল বসিিব?
\p
\v 12 এত, লকক যযৱহৰ কৰিল প, তও তকক তদৰযৱহৰ কৰি; কিয়ন এয়িন আৰৱব সকলৰ শি
\s সবৰয় পথৰ বিষযৰ শি
\p
\v 13 ঠক দি; কিয়নি সৰবনশলি, সই দৰ ডঙৰ আৰ বহল। তৰ মি অনক।
\v 14 কিিৱনলি, সই দৰ সৰ আৰক। অতি কম ল ইয়ক বিি
\s আনৰ কযক লকয কৰ
\p
\v 15 ভৱব সকলৰ বিষযৱধন হ। সিকৰ ওচৰলৰ বশ ল আহ, অথচ ভিতৰিিত হির ৰৰ।
\v 16 সিতৰ জৱনৰ ফলৰ দই তিতক চিি। মইটৰ মজৰ পৰ আঙৰ বইট গছৰ পৰিমৰব প?
\v 17 ঠিক তদৰরতক ভল গছত ভল ফল ধৰ আৰ গছত ব ফল ধৰ
\v 18 ভল গছত ব ফল আৰ গছত ভল ফল ধৰিব ন
\v 19 যি গছত ভল ফল নধৰ, সই গছ কিইত প হয়।
\v 20 এতিতৰ ফলৰ দই তিতক চিি
\v 21 যি সকলক ‘পৰভৰভ’ ব, তক সকলবৰগৰযত সব, এন নহয়; কিি জনবৰগত থকৰ পিৰ ইচলন কৰ, সইজনব।
\v 22 সই দি বহক ক’ব, ‘হৰভ, হৰভ’ আমি আপৰ নিৰচৰ কৰই ন? আপৰ নতবৰক খই ন? আপৰ ন অনক পৰৰম কয কৰই ন?
\v 23 তি মই সিতক সপষটক ক’ম, ‘মই তহতক কিও চিিও, দৰ। মৰ ওচৰৰ পৰৰ হ’।
\s দই ধৰণৰ লকৰ বিষযৰ শি
\p
\v 24 সই কৰণ কও, যিৰ এই সকল কথিলন কৰ, ত এন এজন বিন লকৰ নিিি জনিলৰ ওপৰত তৰ ঘৰ সি
\v 25 পছত বৰষণ পৰিল, ধল আহিল আৰরচণড বতহ বলত সই ঘৰত আহিিল; কিই ঘৰট নপৰিল, কৰণ ইযক শিলৰ ওপৰত নিণ কৰিল।
\v 26 পনৰ যিৰ এই সকল কথিলন নকৰ, ত এন এজন মখ লকৰ নিি, যি জনিৰ ওপৰত তৰ ঘৰ সিিল।
\v 27 পছত বৰষণ পৰিল, ধল আহিল আৰরচণড বতহ বলত সই ঘৰত আহিিল; তই ঘৰট পৰি গ’ল আৰ সমণক ঘৰটৰ পতন হ’ল।
\p
\v 28 যি কথষ কৰি, তিক সকলৰ শিত বিিত হ গ’ল;
\v 29 কিয়নকৰ বিনৰ অধপক সকলৰ দৰ উপদশ দিিল, বৰঞচ এজন অধিৰ থককৰ নিিকক উপদশ দিিল।
\c 8
\cl ৮ অধয়।
\s য এজন কঠ ৰক সথ কৰ
\p
\v 1 যি পৰবতৰ পৰি আহিল, তিহৰ বহৎ দল এটও তৰ প আহিবল ধৰি
\v 2 সই সমযত এজন কঠ ৰৰ ওচৰল আহিৰণিত কৰিক ক’ল, “হৰভ, আপি যদি ইচ কৰ, তহলক ভল কৰিব প।”
\v 3 যত খন আগবঢই তক চই ক’ল, “মই ইচ কৰি; তিি।” লগ লগহ জনৰ কঠৰগ ভল হ গ’ল।
\v 4 তিহ জনক ক’ল, ‘সৱধন, তি এই কথ নকব; বৰ, পিতৰ আগত গিজকওৱ আৰিৰ আদশ অনয উৎসরগ কৰ। তিক সকলৰ আগত তিয হব, তিথ হ’ল।’
\s য এশৰ সপতিৰ দসক সথ কৰ
\p
\v 5 ইযৰ পছত য কফৰনম নগৰল গ'ল। তত এজন এশৰ সপতিৰ ওচৰল আহিিনয় কৰি ক’ল,
\v 6 “হৰভ, মৰ এজন দস ঘৰত বিচনত পৰি আছ। সি পকত ৰগত অতিশয় যতনই আছ
\v 7 যক ক’ল, “মই আহিম আৰক সথ কৰিম।”
\v 8 সই সপতি উততৰ দি ক’ল, “হৰভ, মই এনয নহও য আপিৰ ঘৰত সব; কিন কিয়ক, তৰ দস সথ হ’ব।
\v 9 মই নিও আনৰ করবৰ অধিন আৰৰ অধিনতয সকল আছ। মই এজনক ‘য’ বি, সিয়; আনজনক ‘আহ’ বি, সি ‘আহ’ আৰ ‘এইট কৰ’ বিিই কম কৰ
\v 10 য এই কথিিিত হ’ল আৰি সকল লক তৰ প আছিল, সই লক সকলক উদয কৰি ক’ল, “মই আপকক সচ, ইসলত ইমন বিিস মই কজত দই।
\p
\v 11 মই আপকক কও, পব আৰ পশিম সকলিশৰ পৰ অনক আহিব আৰ অবম, ইচহক আৰবৰ লগত সবৰগৰযত ভজন কৰিবল বহিব;
\v 12 কিি সকল এই ৰযৰ সনন, তকক বিৰৰ আনৰত প হ’ব। তক সকলৰনদন কৰিব আৰ যনরণত দত কৰচিব।
\v 13 তৰ পছত যই এশৰ সপতিক কল, “তি; তিি দৰিস কৰি, সইদৰই হওক।” সই সময়তই তৰ দস জন সথ হ’ল।
\s পিতৰৰ শকৰ জবৰ ভল কৰ
\p
\v 14 পছত যিতৰৰ ঘৰত সল আৰিতৰৰ শকক জবৰত পৰি থকি
\v 15 যৰ হত খন সপরশ কৰি আৰ লগ লগৰ জবৰ নইকি হ’ল। তিিচনৰ পৰ উঠিৰ স-শ কৰিবল ধৰি
\v 16 সনত লক সকল ধৰ অনক মহক তৰ ওচৰল আনি। তখৰ কথই সই আতৰ খ আৰি সকল অসথ আছিল, সই সকলথ কৰি
\v 17 ইযৰ দিচযৱব এই বচন পণ হ’ল, “তই আমৰ দবলত ল’ল আৰ আমৰ ৰগৰ ভৰ বল।”\f + \fr 8:17 \ft যিচয 53:4\f*
\p
\v 18 যিজৰ চিওফ বহহৰ দল দিিয সকলক গল সগৰৰ সিৰলবৰ ব আজি
\v 19 সই সময়ত বিনৰ এজন অধপকৰ ওচৰল আহি ক’ল, “হ, আপি য’লব, ময আপৰ পম।”
\v 20 যক ক’ল, “শিলৰ গত আৰ আকশৰ চৰইৰহ আছ; কিহৰ পৰৰ নিজৰ মৰ থবলই নই।”
\v 21 শিয সকলৰ মজৰ আন এজন আহিক ক’ল, “হৰভ, পৰথমতৰ পিক মম দি আহিবল অনমতিিয়ক"।
\v 22 যক কল, “যি সকল মত, তই মত সকলক মম দিয়ক, কিিৰ প আহ।”
\s ধ বতহ শত কৰ
\p
\v 23 তৰ পছত যৱত উঠিল আৰৰ শিয সকলও তক অনসৰণ কৰি
\v 24 হঠৎ সগৰত পরবল ধ আহিল আৰও খনৰ ওপৰলৰ লহৰবৰ ওফনি উঠিবল ধৰি; তিপনিত আছিল।
\v 25 শিয সকলৰ ওচৰল আহিক জগই ক’ল, “হৰভ, আমক বচক; আমি এতি মৰিম।”
\v 26 তিকক ক’ল, “অলপবিৰ দল! তিয় ইমন ভযইছ?” পছত ত উঠি, বতহ আৰগৰক ডবি; তি সকলৰ অতিত হ’ল।
\v 27 ইয়িক সকলিময় মি ক’ল, “এও ধৰণৰ মহ য বতহ আৰগৰও এওৰ কথ।”
\s দজন মহৰ পৰত খ
\p
\v 28 যিগৰৰ সি থক সকলৰ দশল আহিল, তিজন মহ মমনিৰ পৰিৰল ওলই আহিল আৰৰ আগত উপসিত হ’ল। সিত ইমই ভয়নক আছিল য, কই বিব নিিল।
\v 29 সিিি ক’ল, “হ ঈশবৰৰ পৰ, আপৰ লগত আমৰনিম আছ? নিিট সময়ৰ পই আমক যতনিবল ইয আহিি?”
\p
\v 30 সই সময়ত সিতৰ পৰিত এজক গহৰি চৰি আছিল।
\v 31 ভতবক কি কৰি ক’ল, “আপি যদি আমক খবলি, তই গহৰিকৰ মজত সবল আমক পঠিই দিয়ক।
\v 32 তিতক ক’ল,“তহল!” তিহ দজনৰ পৰতবৰ বিৰ ওলই আহিহৰিৰত সল। তই গহৰিৰ জকটৰৰ গৰিিি গ’ল আৰগৰত পৰিত ডি মৰিল।
\v 33 তিহৰি চৰ ৰখি পলই গ নগৰত থকহবৰক সকলৰ কথ জন; বিষকক দজনৰ বিষয়ও সমদ দি
\v 34 তিক সৎ কৰিবল নগৰৰ সকলহ ওলই আহিল; তক দই তক অনধ কৰি ক’ল, তন তকৰ অঞচলৰ পৰি
\c 9
\cl ৯ অধয়।
\s এজন পকত ৰক যথ কৰ
\p
\v 1 পছত যৱত উঠিগৰ পৰ হিজৰ নগৰল আহিল।
\v 2 এনইজনমন লিচনত পৰি থক এজন পকতত আকত অৱশ ৰক তৰ ওচৰল আনি। সই লক সকলৰ বিস দি জনক ক’ল, “ব, নিভয় হ; তৰ পপবৰ কষম কৰ হ’ল।”
\v 3 তিিনৰ কইজনমন অধপকিজৰ মজত মন মন কবল ধৰি, “এই মহ জন ঈশবৰৰ নি কৰি।”
\v 4 যকৰ মনৰ চিিই ক’ল, ‘আপ মন মনি কৰিি?
\v 5 কনট সহজ- ‘তৰ পপ সমহ কষম কৰ হ’ল’ ন ‘তি উঠিজ কি’?
\v 6 কি আপন জিব প, এই পিত পপ কষম কৰৰ কষমতহৰ পৰৰ আছ’; ইযই ৰ জনক কল, ‘উঠ, তৰ শযি আৰিজৰ ঘৰল।”
\v 7 ত উঠিিজৰ ঘৰল গ’ল।
\v 8 ইয়িক সমহৰ ভয় লিল আৰ ঈশবৰহক এনষমতিৰ কৰণ ঈশবৰৰ পরশ কৰিবল ধৰি
\s মথিক আহন কৰ
\p
\v 9 যিই ঠইৰ পৰ আছিল, তি মথি এজন মহক কৰ সৰহ কৰইত বহি থক। যক ক’ল, “মৰ পছত আহ।" মথিিই উঠিৰ প গ’ল।
\v 10 ইয়ৰ পছত য মথিৰ ঘৰত ভজন কৰিবল বহিল। তত \f + \fr 9:10 \ft কৰ সরহকৰ: ইহ সকলৰ পৰ কৰ তিবলিত ৰমৰ চৰক করমচ। ইহ সকলকক বিসঘতক আৰি কৰিিল।\f*কৰ সরহকৰ আৰক সকল আহি আৰৰ শিয সকলৰ লগত ভজনত বহিল।
\v 11 ফৰ সকল ইয়িৰ শিয সকলক সি, “তকৰ গ কৰ সরহকৰ আৰ সকলৰ সিয় ভজন কৰ?”
\v 12 এই কথি ক’ল, “সথ মহৰ কৰণিিৎসকৰ পরযজন নই; কি সকলৰ কৰণরযজন আছ