Level 1, 2 ,3
You can not select more than 25 topics Topics must start with a letter or number, can include dashes ('-') and can be up to 35 characters long.
Assamese-ULB-NT.BCS/Stage 3 revised/L63_John's Gospel_5.sfm

1259 lines
269 KiB

\id JHN Assamese Old Version Revision
\ide UTF-8
\rem copyright Information: Creative commons Attribution- ShareAlike 4.0 License
\h যহন
\toc1 যহনিভব
\toc2 যহন
\toc3 যহন
\mt1 যহনিভব
\c 1
\cl ১ অধ
\s ঈশবৰৰ বযই মহৰ জনম গরহণ কৰি
\p
\v 1 আদিয আছিল; বয ঈশবৰৰ স আছিল আৰই বযই সবয় ঈশবৰ।
\v 2 এই বয আদি ঈশবৰ আছিল।
\v 3 তৰ দই সকলি হ’ল আৰি সকল হ’ল, সইবৰৰ এটও তৰ অবিহন নহ’ল।
\v 4 জৱন বযতই আৰই জৱনই সকলহৰ বহৰ।
\v 5 সই পহৰ আনৰত উজবলি উঠিল আৰ আনক পৰত নকৰি
\p
\v 6 ঈশবৰহন ন এজন মহক পঠিইছিল।
\v 7 তই পহৰৰ বিষযয দিবল এজন স আহিিল যৰ দই সকলিস কৰ
\v 8 যহন নিই পহৰ নিল; তই পহৰৰ বিষযয দিবল আহিিল।
\p
\v 9 সই পহৰ জগতল আহিিল আৰ সকলহকহৰ দি, সই সতয পহৰ আছিল।
\v 10 ত জগতত আছিল; জগত তৰ দই সিিল, কি জগতক নি
\v 11 যি জগত তৰ নিজৰই, তই ঠইল আহিল, কিৰ নিজৰ লই তক গৰহণ নকৰি
\v 12 কিিন মক গৰহণ কৰি আৰৰ নমত বিস কৰি, সই লক সকলক ঈশবৰৰ সনন হ’বলষমতি
\v 13 তকৰ জনম তজৰ পৰিক ইচৰ পৰহৰ ইচৰ পৰ হ’ল, এন নহয়, কি ঈশবৰৰ পৰ
\v 14 সই বযই মস\f + \fr 1:14 \ft অৰৎ শৰৰ ৰপ ধৰণ কৰি৷\f* হ’ল; অনৰহ আৰ সতযত পৰিণ হ আমৰ মজত বসতি কৰি; তিৰ একমৰ পৰ হিৰ যি মহি, সই মহি আমিি
\v 15 যহনৰ বিষয়য দিিি ক’ল, “যি জনৰ বিষয মই কি, এৱই সই জন। ‘যি জন মৰ পছত আহি, ততক আগ হ’ল, কৰণ তৰ পও আছিল।”
\p
\v 16 আমি সকলৰ সই পণতৰ পৰ অনরহৰ ওপৰিও বি অনরহ প
\v 17 কৰণ মিৰ দিন দিিল; কি অনৰহ আৰ সতযতটৰ দ আহিল।
\v 18 ঈশবৰক কও কিও দই; পিৰ কত থক একমৰ পৰই তক পৰকশ কৰি
\s যৰ বিষয়হনৰ স
\p
\v 19 যহন এই সয দি: ইহ সকলিমৰ পৰইজনমন পিত আৰক যহনৰ ওচৰল পঠ। ত আহিহনক সি, “আপিন?”
\v 20 যহন অসৰ নকৰিকলি উততৰ দি, “ মই খট নহয।"
\v 21 তিক সি, “তন? আপি এলিি?”
\m ত ক’ল, “নহয, মই নহও;”
\m ত ক’ল, “ত আপিই ভৱবি?
\m ত উততৰ দি, “নহও।”
\p
\v 22 তিক ক’ল, "তহল আপিন হয? আমক কওক যি সকল আমক পঠইছ, তকক আমি উততৰ দিব প। আপৰ নিজৰ বিষয আপিি কয়?”
\v 23 ত ক’ল,
\q1 “ যিচয়ৱবিদৰিল,
\q1 মযই সই মত, যি জন মৰতত ৰিিই কয়,
\q1 পৰভৰ পথ পন কৰ।” \f + \fr 1:23 \ft যিচয 40:3\f*
\p
\v 24 যহনৰ ওচৰলি সকলক পঠিল, তক ফৰ সমরদৰ আছিল। তহনক সি,
\v 25 “আপি যদিটও নহয, এলিও নহযৱবও নহয, তিয় বিম দি?”
\v 26 যহনকক উততৰ দি ক’ল, “মই হ’লতহিম দি, কি আপকৰ মজত এন এজন থি আছ, যি জনক আপিি
\v 27 তই সই লক যি জন মৰ পছত আহি। মই তৰ ভৰিৰ পৰ ফিিবৰয নহও
\p
\v 28 যরদন নদৰ সিৎথনিত, য’ত যহনিম দি আছিল, ত এই সকল ঘটিল।
\s ঈশবৰৰ মৰ-পি
\p
\v 29 পছদিহনক তৰ ওচৰল অহি ক’ল, “স, ঈশবৰৰ মৰ পি, জগতৰ পপ বহন কৰিি জন!
\v 30 এৱই সই লক যি জনৰ বিষয় মই কি, ‘যি জন মৰ পছত আহি, ততক আগ হ’ল, কৰণ তৰ বহ আগ আছিল।
\v 31 মই তক চিিি; কিন ইসলবৰ আগত পরকিত হব প, সইব মই আহিত বিম দি।”
\p
\v 32 তৰ পছত যহনয দি ক’ল, “মই সবৰগৰ পৰ আতক কপৰ নিিি অহ, আৰৰ ওপৰত থকি
\v 33 মই তক চিি। কিি জনত বিম দিবলক পঠ, তক কিল, ‘তিি জনৰ ওপৰত আতক নি অহি, তই জন, সইজন পবিৰ আতত বিম দিব।’
\v 34 মই সি আৰযও দি, এও ঈশবৰৰ পর।"
\s যৰ পরথম শিয সকল
\p
\v 35 পছদিহন, তৰ দজন শিযৰিয় হ আছিল।
\v 36 সই সমযক খজকিিহন ক’ল, “স, ঈশবৰৰ মৰ-পিক চ!”
\m
\v 37 সই দজন শিযই যহনৰ কথিক অনসৰণ কৰিবল ধৰি
\v 38 যখ ঘই তকক প অহি ক’ল, “তকক কি?” তক ক’ল, “ৰবি, অৰৎ গ, আপি ক’ত থ?”
\v 39 যকক ক’ল, “আহ, চি।" তিৰ থকই চ আৰই দিৰ লগতিল, কৰণ তিয় সনি হবলিল।
\p
\v 40 যিজনহনৰ কথি, তৰ পিল তকৰ মজৰ এজন হিন পিতৰৰ ভক আনিয়।
\v 41 তৰথমতৰ ককক চিনক লগ পই ক’ল, “আমি মচহক অৰৎ খটক দ।”
\p
\v 42 আনিই চিনক যৰ ওচৰল আহিল। যই ক’ল, “তিহনৰ পক চিন, তক কি মত হব।” “ক" নমৰ অৰথ ‘পিতৰ’ অৰৎ শিল।
\s যিিপ আৰ নথনলক আমনরণ কৰ
\p
\v 43 পছদিিল পৰদশলবৰ ব ইচ কৰি, তিিিপক দই ক’ল, “মৰ প আহ।”
\v 44 ফিিপ বৎ-চৰ লক আছিল। আনি আৰিতৰই একক আছিল।
\v 45 ফিিছত নথনলক দই ক’ল, “মি আৰৱব সকলি জনৰ বিষযিন-শৰত লিিিল, আমিক দ; তচৰত নিফৰ পক য
\p
\v 46 নথনিিপক ক’ল, “নচৰতৰ পৰ উততম বস ওলব প?” ফিিক ক’ল, “আহিি।”
\v 47 য নথনলক নিজৰ ফ আহি থকি, তৰ বিষয় ক’ল, “এওক চ, এজন পরকত ইসক। তৰ ভিতৰত এক ছলনই!"
\v 48 নথনক সি, “আপিক কিি?” য উততৰ দিক ক’ল, “ফিিক মতৰ আগিিিমৰ গছৰ তলত আছি, মই তিই তক দিি।”
\p
\v 49 নথনক উততৰ দি, “ৰবি, আপিই ঈশবৰৰ পৰ! আপিই ইসলৰ ৰজ!”
\v 50 য উততৰ দিক ক’ল, “তক ডিমৰ গছৰ তলত দিি, এই কথৰ কৰণই বিস কৰিি? ইয়তক অনক মহৎ বিষযিিবল।”
\v 51 য ক’ল, “মই তকক সচ কও, তবৰগৰ দৰ মকলিি আৰ ঈশবৰৰ দত সকলহৰ পৰৰ ওপৰি উঠি আৰি অহি।”
\c 2
\cl ২ অধ
\s ক নগৰৰ বিত যৰ পরথম আচৰিত চি
\p
\v 1 তিন দিনৰ দিল পৰদশৰ ক নগৰত এখন বিিল আৰৰ মক তত আছিল।
\v 2 সই বি আৰৰ শিয সকলকিমনৰণ কৰিল।
\p
\v 3 পছত যিৰস শষ হ আহিল, তিৰ ম আহিক ক’ল, “তকৰ দৰস শষ হ’ল।”
\v 4 যক ক’ল, “হ, এই কথত মৰ সিম? মৰ এতিও সমযই।”
\v 5 তৰ মস সকলক ক’ল, “এওকক যিহক কয়, ত কৰিক।”
\p
\v 6 সই ঠইত ইহ সকলৰ ৰি অনি হবৰ কৰণথৰৰ ছযিলৰ পর আছিল। সইবৰৰ পরতকত আশৰ পৰ এশ লিৰ প ধৰ
\v 7 যসবৰক ক’ল, “পরকইটত প ভৰই দি।” দসবিরকইটৰ কণল ভৰই দি
\v 8 তৰ পছত যিহতক ক’ল, “এতিৰ পৰ অলপ উলিই ভজৰ অধিৰ ওচৰল।" তসবইদৰ কৰি
\v 9 ভজৰ অধিৰ পৰই দৰস চি; কিই ৰস ক’ৰ পৰ আহিল, তি। যিসবিিল, সিি। তিজৰ অধি দৰক মি ক’ল,
\v 10 “সৰণত সকলরথম উততম দৰস পৰিশন কৰ আৰ অতিি সকল ইচ মতৰ পছত, তকক আগতকিনমনৰ দৰস পৰিশন কৰ। কি হ’ল এতি উততম দৰস ৰি
\v 11 গল পৰদশৰ ক নগৰত এই পরথম আচৰিত চিনৰ কয কৰিিজৰ মহিরকশ কৰি। তৰ শিয সকলৰ ওপৰত বিস কৰি
\p
\v 12 তৰ পছত যৰ মক, ভকহত আৰিয সকলৰ স কফৰনমল গ’ল আৰক কিিন থিল।
\s যিমল মনিৰ পৰিৰ কৰ
\p
\v 13 ইহ সকলৰ নিৰ-পৰব পলনৰ সময ওচৰ হত যিমল গ’ল।
\v 14 তত গি মনিৰৰ মজত লক সকলড়-গৰ, ভ, পৰচৰই বি আছ আৰ ধন সলক সকলত বহি আছ
\v 15 তিিন ৰছ এডল চক বনই লল আৰইডড়-গৰ, ভ সকল মনিৰৰ পৰই দি, আৰ ধন সল সকলৰ টক-পইচ সকলিিিতৰ মজবৰ লিই প
\v 16 যি সকলৰচৰই বিিল, তকক ক’ল, “ইয়ৰ পৰ এইবৰ ল! মৰ পিৰ গহক বযৱসৰ গহ নকৰি।”
\p
\v 17 ইযরত লি এই কথৰ শিয সকলৰ মনত পৰিল: “তৰ গহৰ পরতিৰ আগৰহক গস কৰিব।”\f + \fr 2:17 \ft গত 69:9\f*
\p
\v 18 তি ইহ সকলক সি, “এইবৰ কৰিবলি অধিৰ পইছ, তিরমণ তি আমক দব পি?”
\v 19 যকক ক’ল, “ত এই মনিৰ ভি, মই তিিিনত তক তি ধৰিম।”
\p
\v 20 তি ইহ সকল ক’ল, “এই মনিৰ নিণ কৰ ছযচলিশ বছৰ লিিল আৰিক তিন দিনতি?”
\v 21 কি মনিৰ বিিজৰ দহ-মনিৰৰ বিষয়লই কথিল।
\v 22 স, পছত যিক মত লকৰ মজৰ পৰ হ’ল, তিৰ শিয সকলৰ মনত পৰিল য এই কথই কিল। তি ধৰমশরৰ কথত আৰৰ এই কথত বিস কৰি
\p
\v 23 নিৰ পৰবৰ সময়ত যিমত থিৰ আচৰিত কম কৰিিন দ, সইবৰ দি বহৰ নমত বিস কৰি
\v 24 কি হ’লকৰ ওপৰত নিিস সপন নকৰি, কৰণ ত সকলককিিল।
\v 25 মহৰ সমপরকৰ সযৰ পৰয়জন তৰ নিল; কিয়নহৰ অনতৰত কি আছ, তিক জিিল।
\c 3
\cl ৩ অধ
\s যৰ ওচৰলকদমৰ আগমণ
\p
\v 1 ফৰ সকলৰ মজত নকদম ন এজন লক আছিল। ত ইহ পৰিষদৰ এজন অধি আছিল।
\v 2 এদিন ৰিৰ ওচৰল আহি ক’ল, “ৰবি, আমি আপি ঈশবৰৰ ওচৰৰ পৰ অহ এজন শিষক। কিয়ন আপি এই যিি আচৰিত চিন দইছ, ঈশবৰ সঙ নহ’ল এনিন কও দব ন।”
\p
\v 3 উততৰত যকদমক ক’ল, “মই আপক সচ কও, নতন জনম নহ’ল, কও ঈশবৰৰ ৰয দব ন।”
\v 4 নকদক ক’ল, “মহ ব হ’ল, কৰ জনম হ’ব প? তিয় বৰ মকৰ গৰভত সই জনম গরহণ কৰিব পিব ন?”
\p
\v 5 য উততৰ দি, “মই আপক সচ, জল আৰ আতৰ পৰ জনম নহ’ল, কও ঈশবৰৰ ৰযত সব ন।"
\v 6 শৰৰৰ পৰৰ জনম হয, স শৰৰ হয আৰ আতৰ পৰৰ জনম হয, স আত হয
\v 7 মই য আপক ‘আপকৰ নতনক জনম হৰয়জন’ বি ক’ল, এই কথত বিিত নহ’ব।
\v 8 বিিশল ইচ কৰই দিশল বয়। আপিৰ শবদ শিবল, কি ক’ৰ পৰ আহ ক’লয়, সই বিষয় আপি। আতৰ পৰি সকলৰ জনম হয, তক সকল হয।”
\p
\v 9 নকদ উততৰ দিক ক’ল, “এইবৰ ক হ’ব প?”
\p
\v 10 য উততৰ দিক ক’ল, "আপি ইসলৰ শিষক হ এইবৰ কথ?
\v 11 আপক সচ কও, আমিি কও আৰিই বিষয়ত সয দি, কি আপ আমৰ সয গৰহণ নকৰ
\v 12 মই আপকক পিৱ বিষয়ৰ কথ ক’ল আপ যদিিস নকৰ, ত মই সবৰয় বিষয়ৰ ক কথ ক’লিস কৰিব?
\v 13 যি জন সবরগৰ পৰি আহিল, সই মহৰ পরৰ বিবৰগল উঠই।
\v 14 মি মৰতত সপক ওপৰত তিিল, তহৰ পৰক অৱশই ওপৰত উঠ হ’ব,
\v 15 যত বিস কৰ সকল অননত জৱন পব প
\p
\v 16 কৰণ ঈশবৰ জগতক ইমন পম কৰি, তিজৰ একমৰ পৰকন কৰি, যিত বিস কৰ, ত নষট নহয়, কি অননত জৱন পয়।
\v 17 কিয়ন জগতক দযসত কৰিবল নহয়, কি জগতৰ দই পৰিণ পবল ঈশবৰৰক জগতল পঠি
\v 18 তত বিস কৰ জনৰ সধ-বিৰ কৰ নহয়; বিস নকৰ জনক দ কৰ হ’ল, কিয়ন একমৰ ঈশবৰৰ পৰৰ নমত বিস কৰই।
\v 19 সধ-বিৰৰ কৰণ এয, জগতলহৰ আহিল, কিহৰতক আনৰক অধিক পম কৰি; কৰণ তকৰ কৰম মনদ আছিল।
\v 20 কিয়নি জন-আচৰণ কৰ, তহৰক ঘ কৰ আৰৰ কৰম যন পরকশ ন, এই কৰণহৰল
\v 21 কিি জন সতয আচৰণ কৰ, তহৰৰ ওচৰল আহই পহৰত সপষট বয় যৰ সকল কৰম ঈশবৰৰ বযতত হ
\s য আৰিমদহন
\p
\v 22 তৰ পছত য আৰৰ শিয সকল যিিরদশল গ’ল। তত তিয সকলৰ সিিন থিক সকলক বিম দি আছিল।
\v 23 যহনও চম নমৰ গ খনৰ ওচৰত থক ঐনন নমৰ ঠই খনত বহত প থকৰ কৰণিম দি আছিল আৰক সকলও তৰ ওচৰল আহিিম লিল।
\v 24 তিও যহন বনলত বনিল।
\p
\v 25 সই সমযত ইহি অনিৰ বিষয়টহনৰ কইজনমন শিয আৰ এজন ইহহৰ মজত তরক-বিতরকৰ সি হ’ল।
\v 26 পছত তহনৰ ওচৰল ক’ল, “ৰবি, যৰদন নদৰ সিি জন লক আপৰ লগত আছিল আৰি জনৰ বিষয় আপিয দিি, চওক, তিম দি আছ। আৰ সকলহ তৰ ওচৰল আছ।”
\p
\v 27 যহন উততৰ দি, “সবৰগৰ পৰি নহ’লও একভ কৰিব ন
\v 28 মই কি ‘মই খট নহও, কিক তৰ আগ পঠ’ এই কথৰ সয তিই দিব প
\v 29 যি জনৰ হতত কইনক দি হয, ত দৰ। কি দৰৰ বন জন থিয় হ আৰ দৰৰ কথ। দৰৰ মত যি বন জন অতিশয় আননিত হয়। তহলই আননদ সমণ হ’ল।
\v 30 তিিব ল, কি মই হ’ল সৰব ল
\s সবরগৰ পৰি জন আহি
\p
\v 31 যি জন ওপৰৰ পৰ আহি, ত সকল ওপৰত। যি জন জগতৰ পৰ আহ, ত জগতৰ আৰগতিক কথ কয়; কিি জন সবৰগৰ পৰ আহি, ত সকলতক উরধত।
\v 32 তিি আৰি, তয দি; কিৰ সয কও গৰহন নকৰ
\v 33 যি জনৰ সয গৰহন কৰি, তৰ দই পরমণ কৰ ঈশবৰই সতয।
\v 34 কৰণ ঈশবৰি জনক পঠিইছ, ত ঈশবৰৰ কথ কয়; ঈশবৰক জখ-মপ কৰিৰ আতিই।
\v 35 পিৰক পম কৰ আৰৰ হতত সকলই দি
\v 36 পৰত বিস কৰ জনৰ অননত জৱন আছ; পৰক অময কৰ জনৱনৰ দৰশন নব, কি ঈশবৰৰ কধহৰ ওপৰত থ।”
\c 4
\cl ৪ অধ
\s য আৰ চমৰি
\p
\v 1 যহনতকিিয কৰিিম দি আছ, এই কথ ফৰ সকলিিিব পি;
\v 2 যদিও যিিম দিিল, কিৰ শিয সকলিিল।
\v 3 তিিিরদশ এৰিনৰ গল পৰদশল গ’ল।
\v 4 গললৰ সমযত ত চমৰরদশৰ মিব লগ হ’ল।
\p
\v 5 ত চমৰৰ চখৰ নমৰ এখন নগৰল আহিল। এই নগৰ খন যৰ পক যফক যিখৰ মিিিল, তৰ ওচৰত আছিল।
\v 6 সই ঠইতবৰ নদ আছিল। য কৰিত হ পৰত যই নদৰ দিত বহিল। তি সময় প ভৰ-দপৰ আছিল।
\p
\v 7 এন সময চমৰৰ এগৰ মহিই পিবল আহিল। যক ক’ল, “মক অলপ পবলিন।”
\v 8 সই সমযত যৰ শিয সকল নগৰল বসিিবলিল।
\v 9 সই চমৰ মহি গৰক ক’ল, “আপি এজন ইহহ হৰ পৰব খি? মইত চমৰ মহি!” কিই সমযত ইহ সকল চমৰ সকলৰ লগত ক ধৰণৰ মিিিল।
\v 10 য উততৰ দিক ক’ল, “তি যদিিন য ঈশবৰৰ দন কি আৰক ‘মক পবলি’ বি, তিই তক খিন আৰক জৱনময় পিন।”
\p
\v 11 সই মহিই তি উততৰ দি, “মহশয়, আপৰ ওচৰত পিবলৰ নই আৰদটও গভৰ; তহল আপি ক’ৰ পৰই জৱনময় পব?
\v 12 আপি আমৰ পিষ যবতক মহন? ত আমক এই নদটি গ’ল। তি এই নদৰ পইছিল। তৰ সনন আৰ পশও ইযৰ পইছিল।”
\v 13 য উততৰ দিক ক’ল, “এই পৰতিজনৰ আকিহ লিব;
\v 14 কি মই যিিম, তক যিন কৰ, তৰ কিহ নিব। বৰ মই যিক দিম, সই পৰ ভিতৰত অননত জৱনলৰবই ওলই থকৰ ভক হ’ব।”
\v 15 সই মহিই তক ক’ল, “হ মহশয়, মৰ পিহ যন ন আৰিবলন ইয় আহিব ন, এই কৰণই পক দিয়ক।”
\p
\v 16 যক ক’ল, “য, তৰ সক ইয়ি আন।”
\v 17 সই মহিই উততৰ দিক ক’ল, “মৰ সই।” যক ক’ল, ”তিিই কৰ সই।
\v 18 কিয়নৰ সচ জন হ গ’ল আৰ এতিি জন আছ, তৰ স নহয়; সিি ই সঠিক!”
\p
\v 19 সই তিই যক ক’ল, “মহশয়, মই দি, আপি এজন ভৱব
\v 20 আমৰ পিষ সকল এই পৰবতৰ ওপৰত ভজন কৰিিল; কি আপক ইহ সকল কয় যিই সই ঠই য’ত লক সকল ভজন কৰ উচিত।”
\v 21 যক ক’ল, “হ, মৰ কথিস কৰ! এনল আহিিি ঈশবৰৰ ভজন এই পরবতত নইবিমত নকৰি
\v 22 তিহক ন, তৰ ভজন কৰ; আমিিহক জৰ ভজন কৰ; কিয়ন পৰিণ ইহকৰ মজৰ পৰই আহি
\v 23 কিিলত সবৰপ ভকত সকল আত আৰ সতিৰ ভজন কৰিব, এনল আহি, এনি এতিই সই সময; কিয়নি এন ভকত সকলকহি
\v 24 ঈশবৰই আত আৰৰ ভজন কৰ সকল আত আৰ সতক ভজন কৰিব ল।”
\v 25 সই মহিই তক ক’ল, “মচহ, যি জনক খট ব হয, ত আহি আছই বিষয় মই জ। তি আহিব, তি আমক সকল কথ জনব।”
\v 26 যক ক’ল, “ত কথ-ব ময়ই সই মচহ।”
\p
\v 27 ত সমযৰ শিয সকল ঘি আহিল আৰ এগৰ মহিৰ সক কথি থকি আচৰিত হ’ল। তথিও তক এই কথি “আপিিিি?” ব “কিৰণ আপিৰ লগত কথি?”
\p
\v 28 সই মহি গৰিিজৰ কলহ ত এৰি নগৰলক সকলক মি ক’ল,
\v 29 “আহন, এজন মহক চি; মই যি সকল কৰি, তই সকলক ক’ল। এইজনই সই খট নি?”
\v 30 তিক সকল নগৰৰ পৰ ওলই যৰ ওচৰল আহিব ধৰি।।
\p
\v 31 ইযৰ মজতিয সকলক অনধ কৰি ক’ল, “ৰবি, আপি অলপ মন কিই লওক।”
\v 32 কিকক ক’ল, “মৰ এন আহৰ খবলগ আছ, যিহৰ বিষয।”
\v 33 শিয সকল পৰসপৰই কৰিবল ধৰি, “তহলিই ত-বস আনিিি?”
\v 34 যকক ক’ল, “মক পঠ জনৰ ইচলন কৰ, আৰৰ কয সিধ কৰই মৰ আহৰ।
\v 35 তই ন ‘আৰিহ ব আছ, তৰ পছতন দবৰ সময় হ’ব?' কি, মই হ’লকক কও, ত চকি পথৰল, এতিও দবলন পকি আছ
\v 36 যি জনয়, তচ পয় আৰ অননত জৱনল শসয চপয়; তি জনন ৰ আৰন দ, দ একলগ আননদ কৰ
\v 37 ইযত এই কথ সতয য, ‘এজন আৰ আন জনয়।
\v 38 মই তকক এন শসয দবল পঠ, যিহৰ কৰণৰম কৰই; তৰ কৰণ আনল পৰিৰম কৰি আৰকৰই শৰমৰ শসয গইছ।”
\p
\v 39 যি মহি গৰয দিিল য “মই যি সকল কৰি, তক সই সকল ক’ল", তৰ কথত সই নগৰৰ অনক চমৰত বিস কৰি
\v 40 লক সকলৰ ওচৰল আহিক তকৰ লগত কিিন থিবল অনধ কৰি। তত দিন থিল।
\v 41 তৰ কথি অনিস কৰি
\v 42 তই মহি গৰক ক’ল, “এতি আমিিস কৰি, কৱল তৰ কথ নহয, কি আমিিই তৰ কথিি, এও সচ জগতৰ তণকৰ।”
\s এজন ৰজ-করমচৰ পকক সথ কৰ
\p
\v 43 দিনৰ পছত তৰ পৰল পৰদশল গ’ল।
\v 44 কৰণ যিিল য এজন ভৱবৰ নিজ দশত মৰযদই;
\v 45 তিল পৰদশল আহিল, তিক সকলক সদৰৰহণ কৰি; কৰণ তই নিৰ পৰবৰ সময়ত যিমলিল আৰিৰ পৰবৰ সময়ত তিি কৰিিল, সই সকলিিল।
\p
\v 46 পছত তল পৰদশৰ ক নগৰলনৰ আহিল। ইযক দৰসল পৰিণত কৰিিল। তি কফৰনম নগৰত ক এজন ৰজ-করমচৰ পর অসথ হ আছিল।
\v 47 তিিিৰ পৰল পৰদশলি আহি, তিৰ ওচৰল অনধ কৰি ক’ল, যন আহিৰ ল’ৰক সথ কৰিি; কিয়নৰ ল’ৰ জন তি মৰ মৰ অৱসত আছিল।
\v 48 যিক ক’ল, “আপ অদত চিন আৰ আচৰিত কয নি, মৰ ওপৰত বিস নকৰিব।”
\v 49 সই ৰজ-করমচ জনক ক’ল, “মহশয, দয কৰিৰ ল’ৰিৰ ম নহওতই আহক!”
\v 50 যক ক’ল, “ঘৰলওক, আপৰ ল’ৰ জনৱন প।” মহ জন কথত বিস কৰি আৰ ঘৰলি গ’ল।
\v 51 তি ঘৰল উলটি আছিল, তিটত তৰ দসব লগ পই ক’ল, “আপৰ ল’ৰ জন জই উঠিল।"
\v 52 তিিতক সি, “সিিৰ পৰল হ’বল ধৰি?” সিক ক’ল, “যিপৰ সমযত তৰ জবৰ এৰি।”
\p
\v 53 ল’ৰৰ বিব পিিক সই সমযক কিল, “আপৰ ল’ৰ জনৱন প।" তিই ৰজ-করমচ আৰৰ ঘৰৰ সকলত বিস কৰি
\v 54 যণৰ যিৰ পৰল পৰদশল এইটিয় অদত চিন দ
\c 5
\cl ৫ অধ
\s য এজন ৰক বিম বথ কৰ
\p
\v 1 এই ঘটনৰ পছত যিমল গ’ল, কৰণ সই সমযত ইহ সকলৰ এট পৰব আছিল।
\p
\v 2 যিমত মৰ-দৰৰ ওচৰত এট আছ। ইবত সই পক ‘বচদ’ ব হয। পত পিিট আছিল।
\v 3-4 সইবৰত কণ, খ, নিচল আদি কৰি অনক ৰহ পৰি। সই লকসকলত খলকনি উঠৰ অপত থ। কৰণ সময সমযরভৰ এজন দই পিত আলন ত আৰই আলনৰ পছতই পরথমিজনত নিব প, তৰ যিগ ভল হ
\v 5 তত আঠতিশ বছৰ ধৰিৰ ভগ কৰি থক এজন ৰহ আছিল।
\v 6 যক পৰি থকি আৰ বহিনৰ ৰন জি, তক সি, “তিথ হ’বল ইচ কৰ?”
\v 7 ৰ জনক উততৰ দি, “মহশয়, যিত খলকনি উঠ, তিত নমই দিবলৰ কহ নই; স, মই যতক আগ আন।”
\v 8 যক ক’ল, “উঠ, তৰ শযিজ কি।”
\v 9 তিই সই মহ জনথ হ'ল আৰিজৰ শযিজ কিবল ধৰি
\p
\v 10 সই দিনটিম বৰ আছিল; স ইহ সকলথ হ জনক ক’ল, “আজিিম বৰ; বিনৰ মত শযিিব নয়।”
\v 11 কিকক উততৰ দি, “যি জনক সথ কৰি, সই জনই মক ক’ল, বৰ শযিজ কি।”
\v 12 তক সি, “তৰ শযিজ কি’ বিই মহ জন কন?”
\v 13 কিথ হহ জন ‘তন আছিল’ তক জনিল। কিয়নই ঠইত অনিৰ কৰত, য আতৰিিল।
\v 14 পছত য মনিৰত তক দই ক’ল, “চি এতিথ হ’ল!! আৰপ নকৰি, যৰ অধিক কষতি নহয়।”
\v 15 তিই ম ইহ সকলক ক’ল, “যি জনক সথ কৰি, ত।”
\s পরৰ অধি
\p
\v 16 এই কৰণত ইহ সকলক ত কৰিবল ধৰি, কৰণ তিম ব এইবৰ কৰম কৰি
\v 17 যকক ক’ল, “মৰ পি এতি কৰম কৰি আছ, ময় কৰি
\v 18 যৰ এই কথৰ কৰণ ইহ সকলক বধ কৰিবল উপিি। কিৱল বিম বৰৰ বিন লঙঘন কৰি, এন নহয়, ত ঈশবৰক নিজৰ পিিিিজক ঈশবৰৰ সমন কৰি
\p
\v 19 ইযৰ উততৰত যকক ক’ল, “মই সচ আপকক কও, পৰই নিজৰ পৰ এক কৰিব ন। পিক যিি কৰ, কৱল ত কৰিব প
\v 20 কৰণ, পিৰক ভল প আৰিি কৰই সকলরক দ। আপক যন অধিক আচৰিত হ, তৰ ব ইয়তক মহৎ মহৎ কৰম পরক দব।
\v 21 পিতকক তিৱন দি, পৰয়ি জনক ইচ কৰ, তক জৱন দি
\v 22 পি জনৰ সধ-বিৰ নকৰ, কি সমসত বিৰৰ ভৰ তরক দি,
\v 23 যিক য সকল সনন কৰ, তৰকন সনন কৰ; যি জনৰক সনন নকৰ, তক পঠি সনন নকৰ
\v 24 মই সচ কও, যি জনৰ কথিক পঠ জনত বিস কৰ, তৰ অননত জৱন আছ আৰিিত নহ’ব, কিৰ পৰৱনলৰ হ’ল।
\p
\v 25 আপকক সচ কও, যি সমযত মত ল ঈশবৰৰ পৰৰ মত শিব, এন সময আহি আছ, বৰ আহিি আৰি সকলিব, তক জৱ।
\v 26 কিয়নিিৱনৰ আধি, তরকিৱনৰ অধি হবলি
\v 27 পিই পরৰ হতত মহৰ সকলধ-বিৰৰ কষমতি, কৰণ তহৰ পৰ।
\p
\v 28 এই কথিিিত নহ’ব; কিয়ন এন সময আহি, যি সকল মমত আছ, তক সকল মনয পরৰ মত শি
\v 29 আৰ ওলই আহিব। সৎকৰম কৰ সকল জৱনৰ পনৰনল, দটকৰম কৰ সকল সধ-বিৰৰ পনৰনল ওলই আহিব।
\s পরভৰ বিষয
\p
\v 30 মই নি এক কৰিব ন; য, তিৰ কৰ আৰৰ বিৰ নয়; কিয়ন মই মৰ নিজৰ ইচিচৰই, কিি জনক পঠইছ, তৰ ইচি
\v 31 মই যদিৱল নিজৰ বিষয়িয দি, তৰ সই সয সতয নহয়।
\v 32 আন এজন আছ, যি জনৰ বিষযয দি আৰ মই জৰ বিষয়িয দি, সই সয সতয।
\p
\v 33 আপহনৰ ওচৰলক পঠইছিল আৰহন সতযৰ পকয দিিল।
\v 34 অৱশৰ মহৰ পৰযৰ পরযজন নই; তথি মই এইবৰ কথ, য আপ পৰিণ পব প
\v 35 সই যহন আছিল এটিরদপ সবৰপ, তিবলিহৰ বিই আছিল। আপ অলপ কলৰ বৰ পহৰত আননদ উপভগ কৰিবল ইচক হিল।
\p
\v 36 কিৰ যিয আছ, সহনৰ সযতক মহতবপণ; কৰণ পিক যিমবৰ সমণ কৰিবলি, মই সইবৰ কই কৰি আৰইবৰ বিষযয দিিক পঠইছ
\v 37 সই পি, যি জনক পঠ, তৰ বিষয়য দি। আপৰ মত কই; তৰ আকিও দই।
\v 38 তৰ উপৰিৰ বযও আপকৰ অনতৰত নই; কিয়নি জনক ত পঠ, আপই জনক বিস নকৰ
\p
\v 39 আপ সকল ধৰমশৰ অতি মনগ সহক পঢ, কৰণ আপইবৰৰ মি আপ অননত জৱন পব। সই শৰবৰ বিষয়ই সয দি;
\v 40 তথি আপৱন লভ কৰিবল, মৰ ওচৰল আহিব নিি
\p
\v 41 মই মহৰ পরশ(মহি) পবল নকৰ;
\v 42 কি মই আপকক জ, আপকৰ অনতৰত ঈশবৰৰ পরতিম নই।
\v 43 মই মৰ পিৰ ন আহি আৰ আপক গৰহণ নকৰ; কি আন ক যদিিজৰ ন আহ, আপক গৰহণ কৰিব।
\v 44 আপ এজন আন জনৰ পৰরশ(মহি) পবল আশ কৰ, কিিরশ(মহি) একমর ঈশবৰৰ পৰ, ত আশ নকৰ। স আপিস কৰিব পিব?
\v 45 নিব যিৰ আগত মই আপকক দ কৰিম; অকক দ কৰ আন এজন আছ। যিিৰ ওপৰত আপ আশ কৰি, তই আপকক দ কৰি
\v 46 আপ যদিিক বিস কৰ, তিস কৰিন; কিয়নিই বিষয়িি
\v 47 কিৰ লিখনি যদি আপিস নকৰ, তৰ কথিস কৰিব?”
\c 6
\cl ৬ অধ
\s যচ হৰ মহক খউৱ
\p
\v 1 ইযৰ পছত যল সগৰৰ সিৰল গ’ল। এই সগৰক তিিিগৰ হয
\v 2 তি বহহৰ এট দল যৰ প গ’ল, কৰণ য সকললিি কৰিিল, সই সকল আচৰিত কযৰ চিনবৰ তইছিল।
\v 3 পছত য আৰৰ শিয সকল পৰৰ ওপৰল উঠি বহিল।
\v 4 সই সমযত ইহ সকলৰ নিৰ-পৰবৰ দিন ওচৰ চি আহিিল।
\v 5 য ওপৰৰ ফই দি এক বহৎ মহৰ দল তৰ ওচৰল আহি আছ। তিিিপক সি, “এওকক খবৰ কৰণ আমি ক’ৰ পৰিিিবলম?”
\v 6 ফিিপক পৰ কৰিবল এইকথ ক’ল, কৰণ যি কৰিব তক তিিিল।
\v 7 ফিি উততৰ দি, “এওক পরত যদি অলপকয়, তথিশ আধলি(দৰ)ৰ পিিিও যথট নহ’ব।”
\v 8 যৰ শিয সকলৰ মজত এজনৰ নম আছিল আনি। তিন পিতৰৰ ভক। তক ক’ল,
\v 9 “ইযত এজন সৰ ল’ৰ আছ আৰৰ ওচৰত প যৱৰ পি আৰ সৰছ আছ; কি ইমন মহৰ মজত তি হ’ব?”
\v 10 য ক’ল, “লক সকলক বহিবলি।” সই ঠইতন ঘহ আছিল। তি সকলক তৰ ওপৰত বহিল। তত পষৰ সই পচ হৰ আছিল।
\v 11 তৰ পছত যই পিইখন ল ঈশবৰক ধনযবদ দি বহি থক সকলৰ মজত ভগই দি। তদৰছত ম ভগই দি। যিন বিিিনক
\p
\v 12 তক পৰিত হৰ পছত যিয সকলক ক’ল, “যিৰ বিল, তৰ একই যন নষট নহয; সইবৰ একলগই ল।”
\v 13 তিিয সকলইবৰ গ আৰক সকলৰ পছত সই প যৱৰ পিৰ যিৰ বিল, সইবৰ গই তৰটিৰ কৰি
\v 14 যৰ এই আচৰিত কয দিক সকল কবল ধৰি, “জগতলি জন ভৱব অহৰ কথ আছ, এওিচয়ই ভৱব।”
\p
\v 15 যিিক সকলক জৰ কৰিকৰ ৰজিবৰ কৰণ ধৰিিবল উদযত হ; তি আতৰি অকলই পৰলণৰ উঠি গ’ল।
\s যৰ ওপৰত খজ কঢ
\p
\v 16 যি সনি আহিল, যৰ শিয সকল সগৰৰ তৰলি গ’ল।
\v 17 ত এখন নৱত উঠিল আৰ কফৰনম নগৰৰ ফগৰ পৰ হবল ধৰি। ইতিমধ আনৰ হিল, কিিও তকৰ ওচৰ আহি
\v 18 বৰ জ বতহ বলত সগৰত ঢ উঠিিল।
\v 19 শিয সকলও বই পচ ছযিিৰমন যৰ পছত দি, যগৰৰ ওপৰিজ কিৰ ওচৰল আহি আছ। তি অতিশয ভয় খ
\v 20 তিকক ক’ল, “এয মইহ! ভয় নকৰি।”
\p
\v 21 শিয সকলক নৱত তি লবলিি আৰক যিইল আছিল, নও খন তিই সই ঠই প
\s জৱনৰ আহৰৰ বিষযি
\p
\v 22 পিছদি খনৰ কথ। যি সকল লক সগৰৰ আন পৰত থি আছিল, তিিল যৱল মর এখন নৱৰ বিই ঠইত আন এখনও নিল আৰৰ শিয সকলৰ সত নিল, অকল শিয সকলহ আতৰিিল।
\v 23 কি, পরভ ধনযবদ দিৰ পছত লক সকলিইত পিইছিল, সই ঠইৰ ওচৰতিিিৰ পৰ অহিন নও আছিল।
\v 24 স, লক সকলিি আৰৰ শিয সকল সই ঠইত নই, তিই নওবৰত উঠিক বিি কফৰনমল গ’ল।
\p
\v 25 সগৰৰ সিৰত তক দই ক’ল, “ৰবি, আপি ইয়ি আহিল?”
\v 26 যকক উততৰ দি ক’ল, “মই আপকক অতি সতযৰ কও, আপ আচৰিত চিন দিৰণ নহয়, বৰিই তত হৰ কৰণক বিি
\v 27 কষয়ণয় আহৰৰ কৰণৰম কৰিবল এৰক; কি অননত জৱনলি আহৰ থৰ কৰণৰম কৰক। সই আহৰ মহৰ পৰই আপকক দিব; কিয়নি ঈশবৰৰ ওপৰত নিজৰ মহৰ মি।”
\p
\v 28 লক সকলক সি, “তহল ঈশবৰৰ কৰম কৰিবল আমিি কৰিব ল?”
\v 29 য উততৰ দি, “ঈশবৰি জনক পঠ, আপত বিস কৰই হ ঈশবৰৰ মনত কৰম।”
\v 30 তিক সি, “আমিিিস কৰিবল আপিি এনয কৰি আচৰিত চিন দব? আপিি কৰম কৰিব?
\v 31 আমৰ পবপষ সকল মৰতত মইছিল; যরত লি আছ, ‘তকক খবলবৰগৰ পৰিি’।”\f + \fr 6:31 \ft গত 78:24\f*
\p
\v 32 যকক ক’ল, “মই আপকক সচ কও, সবরগৰ পৰই ৰিি আপকক দিিল, কিৰ পি আপকক সবৰগৰ পৰরকত ৰিি
\v 33 কিয়নবৰগৰ পৰি আহিি জগতক জৱন দন কৰ, স ঈশবৰিি।”
\v 34 লক সকল ক’ল, “তৰভ, সই ৰি আমক সকল সমযিয়ক।”
\p
\v 35 যকক ক’ল, “জৱন দি আহৰ ময়ই; যি জন মৰ ওচৰল আহ, তৰ কিও ভক নিব; আৰি জনত বিস কৰ, তৰ কিও পিহ নিব।
\v 36 মই আপকক ক, আপক দি, কি আপিস নকৰ
\v 37 পিক যি সকলক দি, তক সকলই মৰ ওচৰল আহিব; আৰৰ ওচৰল অহ জনক মই কিও বিৰ কৰিিিম।
\v 38 কিয়ন মই মৰ নিজৰ ইচৰ কৰিবলবরগৰ পৰি অহই, কিক পঠ জনৰ ইচৰ কৰিবলি আহি
\v 39 মক পঠ জনৰ ইচ এই য, তক যি সকলক দি, তকৰ এজনকন মই নও, কিষৰ দিক সকলন মই উঠও।
\v 40 মৰ পিৰ ইচ এই- যিৰক দিত বিস কৰ, তন অননত জৱন পয়; আৰষৰ দি মই তক তিম।”
\p
\v 41 পছত ইহ সকলৰ বিষযৰভৰনি আৰমভ কৰি; যিিল, “সবৰগৰ পৰ নম আহৰ ময়ই;”
\v 42 সই ন সকলিল, “এওফৰ পক য, যৰ বক-মকক আমি, সইজনই নহয়ন? ত ‘মই সবৰগৰ পৰি আহি’ এই কথ এতি?”
\v 43 যকক উততৰ দি ক'ল,“আপিজৰ মজত সই ভৰভৰনি বনধ কৰক।
\v 44 যি জনক পঠইছ, সই পি চপই নলল, কও মৰ ওচৰল আহিব ন; আৰ মই শষৰ দিক তিম।
\v 45 ভবব সকলৰ পতকত এইবিি আছ, “তক সকল ঈশবৰৰ পৰিভ কৰিব।”\f + \fr 6:45 \ft যিচয 54:13\f* যি জনিৰ পৰিিইছ, তই মৰ ওচৰল আহ
\v 46 কিক দি, এন নহয়, কৱল যি জন ঈশবৰৰ পৰ হয়, তই পিক দি
\v 47 মই সচ, যি জনিস কৰ, সই জনৰ অননত জৱন আছ
\v 48 জৱন দি আহৰ ময়ই।
\v 49 আপকৰ পিষ সকল মৰতত মইছিল আৰক মৰিল৷
\p
\v 50 সবরগৰ পৰি অহ আহৰ এয়; যি ইয়ক খ, তনৰ নমৰ
\v 51 সবৰগৰ পৰ নমৱনময় আহৰ ময়ই। যদি এই আহৰ খয়, তিৰকল জব; আৰ জগতৰ জৱনৰ কৰণ মই যি আহৰ দিম, সৰ মস\f + \fr 6:51 \ft অৰৎ জৱন, শৰৰ\f*।”
\p
\v 52 এই কথত ইহ সকল খঙত জবলি উঠি পৰসপৰকযধত লিত হ ক’ল, “ক এই মহ জনৰ দহৰ মস আমক খবলিব প?”
\v 53 যকক ক’ল, “সচ মই আপকক কও, মহৰ পৰৰ মস ন আৰৰ তজ পন নকৰি, আপকৰ ভিতৰত জৱন নই।
\v 54 যিৰ মস খয়, আৰৰ তজ পন কৰ, তৰ অননত জৱন আছ; আৰষৰ দি মই তক তিম।
\v 55 কিয়নৰ মসই পরকত ভকয আৰৰ তই পরকত প
\v 56 যি জনৰ মস খয় আৰৰ তজ পন কৰ, সইজন মত থ, ময়ত থ
\v 57 যিত পিক পঠ আৰিৰ কৰণ মই জিত আছ, তিক ভজন কৰ, তৰ দই জই থিব।
\v 58 সবৰগৰ পৰ নম আহৰ এয়ই। পিষ সকল মৰিল, তৰ নিি নহয়; যি জন এই আহৰ খয়, সই জন চিৰকল জৱ।”
\v 59 এই সকল কথ কফৰনমত উপদশ দিৰ সময়ত নম-ঘৰত ক’ল
\s অননত জৱনৰ বয যত আছ
\p
\v 60 যৰ শিয সকলৰ মজৰ অন এই কথি ক’ল, “ই বৰ কঠিন শি; ক ইয়ক গরহণ কৰিব প?”
\v 61 যিজৰ মনতিব পিিল যৰ শিয সকল এই বিষযত ব কৰি আছ; সিয সকলক সি, “এই কথত ত মনত বিিিইছি?
\v 62 মহৰ পৰক যি উরধত তৰ আগৰ থক