Level 1, 2 ,3
You can not select more than 25 topics Topics must start with a letter or number, can include dashes ('-') and can be up to 35 characters long.

554 lines
114 KiB

\id HEB -Assamese Old Version Revision
\ide UTF-8
\rem copyright Information: Creative commons Attribution- ShareAlike 4.0 License
\h ইব
\toc1 ইব সকলৰ পৰতি পত
\toc2 ইব
\toc3 ইব
\mt ইব সকলৰ পৰতি পত
\imt ‘ইবসকলৰ পরতি পতর’ৰ পতনি
\im ‘ইবসকলৰ পরতি পতর’ পতকখন এখন উৎসহজনক পতর। ইযত ‘পৰণিিম’ত পরকশ কৰ ভবিযত বসমহ পরভ সমন কৰি, সই বিষযরকশ কৰি। এই পতকখন উপদশ সদশ লি। ইবতকখনত পৰণিিমৰ প 60 তক অধিক ভবব অতিপষটভরভ সম কৰ আৰ ইহিতসকলৰ কৰণয উলখ কৰ। সই বই এই পতকখন ইহিন সকলৰ ব উৎসহজনক পতক বি হয। পরভ ‘পৰণিিমৰ’ বিি সম কৰি, আৰ এতিিতসকলিও বলি উৎসৰগ কৰিব নিব, এই বিষয এই পতৰত উলখ কৰ। পরভ সকলপৰ বিতৰ বলিৱৰপ, আৰ ইযক য একৰতই পরকশ কৰ হ’ল, সই বিষযও উলখ আছ। এই পতরখন বৰতমনৰ খিন সকলক, পরভক অনসৰণ কৰি ঈশৱৰত বিস কৰিবল আৰ আনকিত বিস ৰিবল উৎসত কৰি (12:2)।
\ip এই পতকখন কিি, সই বিষযও সঠিক ন, কিরজযসকল কয, সমভৱতক পচনিল, লক নইবনব। এই পতকখন কিিিল, সই বিষযও সঠিক জন। কি অন ক’ব খ, পরভটৰ জনমৰ প 70 বছৰৰ পিছত ইযক লিিল। 70 খদত যিম ধস কৰিল, কি এই পতরখনৰ লিখক কয, তিিম ধস কৰিল। ৰম নগৰত (13:24) ইবতকখন লিিল, আৰধহযইবখন মণডলৰ মজত ইযক পরচৰ কৰিল।
\iot চমিৱৰণ
\io লিখকই য, পরভবব আৰতসকলতকঠ\ior (1:1-4:13)।\ior*
\io এইদৰইছ, পরভিমত থক ঈশৱৰৰ মনিৰৰ পৰিচৰ কৰিতসকলতকঠ\ior (4:14-7:28)।\ior*
\io আনকি ঈশৱৰিৰ দই তৰ লকসকলৰ লগত কৰিিৰ ‘পৰণিিম’তকরভৰ পৰিচৰঠ\ior (8:1-10:31)।\ior*
\io এই সকলৰ পিছত, পরভ সকলতক, শঠ এই বিষযিখকইবও বযৱহিক পৰমৰশ বৰণন কৰি\ior (10:32-13:17)।\ior*
\io অৱশষত লিখকিন উৎসহজনক বযৰ আৰ সমষণ এই পতরখনিৰ সমৰণিি\ior (13:18-25)।\ior*
\c 1
\cl ১ অধ
\s যবৰগৰ দত সকলতক মহ
\p
\v 1 পবকলত ঈশবৰৱব সকলৰ মযমি বহৰ ন আমৰ পবপষ সকলৰ স কথিিল।
\v 2 কি এতি এই শষৰ দিনবৰত ঈশবৰৰ পরৰ দই আমৰ লগত কথ ক’ল; ঈশবৰই পৰকই সকল উততৰি হ’বলিত কৰি আৰৰ যি সমগৰ জগত খনি কৰি
\v 3 সই পৰ ঈশবৰৰ গৰৱময় পহৰ৷ ঈশবৰৰ সকলণৰ পণ পরতিিব; পরই ঈশবৰৰ পৰৰম বযৰ দই সকল ধৰিি। সই পরই সকলহক পপৰ পৰি কৰি আৰৰ পছত সবরগত মহিময ঈশবৰৰ স ওখ সিসনত বহিল।
\p
\v 4 ঈশবৰৰ পরক যিম দি, সই নম যবৰগৰ দত সকলৰ নমতক অধিক উততম, তবরগৰ দত সকলৰ তলনত অনক মহন হ উঠিল।
\p
\v 5 কৰণ, ঈশবৰিই সবরগৰ দত সকলৰ মজত ক এজনক কিল নি,
\q1 “তিৰ পৰ; আজি মই তৰ পি হ’ল?”\f + \fr 1:5 \ft গত 2:7\f*
\m আক, তিকক কিল নি,
\q1 “মই তৰ পি আৰৰ পৰ হ’ব?”\f + \fr 1:5 \ft 2 চমল 7:14\f*
\p
\v 6 পণৰ, ঈশবৰিই পরথম জন জনক জগতল আনি, তি ক’ল,
\q1 “ঈশবৰৰ সমসত দত সকলৰ আৰধন কৰক।”
\m
\v 7 সবরগৰ দত সকলৰ বিষয ঈশবৰ,
\q1 “তিজৰ দত সকলক ব আৰিজৰ
\q1 সৱক সকলক অগিিৰ কৰ।”\f + \fr 1:7 \ft গত 104:4 \f*
\p
\v 8 কিৰৰ বিষয ঈশবৰ ক’ল,
\q1 “হ ঈশবৰ, তৰ সিসন চিৰকল স,
\q1 তৰ ৰযৰ শসন, নয়ৰ শসন।
\p
\v 9 তিিকতক পম কৰি আৰক ঘিণ কৰি; এই কৰণ ঈশবৰ, তৰ ঈশবৰৰ সঙ সকলতকক অধিক আননদৰপ তল সি অভিিত কৰি।” \f + \fr 1:9 \ft গত 45:6-7\f*
\p
\v 10 “হৰভ, তি আদি এই জগতৰ ভিিল সপন কৰি। আকশ-মণডলৰ হতৰ কৰম৷
\p
\v 11 সইবৰ ধস হব; কিিিয; সই সকলৰৰ দৰৰণিব।
\p
\v 12 তিদৰৰ দৰইবৰক নি, কৰৰ দৰইবৰ সল হ’ব, কিি হ’ল সদ এক আছ আৰৰ বছৰবৰৰ কিও শষ নহ’ব।”\f + \fr 1:12 \ft গত 102:25-27\f*
\p
\v 13 কি ঈশবৰবরগৰ দত সকলৰ মজৰ ক জনক কি এই কথ,
\q1 “মই তৰ শতৰক তৰ ভৰি-প
\q1 নকৰ, তিৰ স বহি?” \f + \fr 1:13 \ft গত 110:1\f*
\p
\v 14 সকলবরগৰ দই জ আত নহয? তকক পৰিণ পবলগসকলক পৰিচর কৰিবল পঠ হ’ল।
\c 2
\cl ২ অধ
\s পপৰ উদৰৰ বিষয সতরক কৰ
\p
\v 1 এই কৰণ আমিিি, তত পনৰ অধিকক মনগ দি উচিত, য আমিটলি আহি, পনৰ ঘটৰ পৰৰকৰল ভটিই ন
\v 2 কিয়নিয সবরগৰ দত সকলৰ দই কিল, সই বয সতয বিরমিত হ’ল; পপ-আচৰণ কৰ আৰ ঈশবৰৰ আদশ অময কৰরতই নয়ৰ শিযৰ;
\v 3 তহল এন এক মহৎ পৰিণ অগয কৰি আমি ৰকব প? এই উদৰৰ কথৰথমৰভৰ দই ঘষণ কৰিল আৰি সকলি, ত আমৰ ওচৰত সই উদৰৰ সতযতরমণ কৰি
\v 4 ঈশবৰিন, অদত লকষণ, অনক পৰৰম কয আৰিজৰ ইচ অন পবিৰ আতৰ ন বৰদনৰ দ এই বিষযয পরদন কৰি
\s যপৰ পৰ উদৰ কৰ
\p
\v 5 আমিি জগতৰ বিষয কথ, সই বিষয় ঈশবৰবরগৰ দত সকলৰ অধনত ৰখই।
\v 6 কি ইয়ৰ পৰিৱর, ক এজন এঠইত এই সয দি,
\q1 “মহনি, তিক সৱৰণ কৰ? অথব
\q1 মহৰ পৰই বি, তিি কৰ?
\q1
\v 7 তিবরগৰ দত সকলতকহক অলপহ সৰ কৰি;
\q1 কিিই মহি আৰ সননৰ ম
\q1 বিিত কৰি;
\q1
\v 8 আৰ সকল বসিৰ ভৰিৰ তলত ৰি।” \f + \fr 2:8 \ft গত 8:4-6\f*
\p কি ঈশবৰ সকলৰ অধন কৰি। তৰ করবৰ বিৰত ত একই নি। অৱশ আমি এতি সকলৰ অধনত দই।
\v 9 তথি আমিক দি, যি জনক সবরগৰ দত সকলতক অলপহ সৰ কৰ হ’ল; তখভগ কৰিবৰণ কৰৰ কৰণক মহি আৰ সননৰ ৰজমট পি হ’ল। স, ঈশবৰৰ অনরহত পরতক মহৰ বৰ আসদ ল’ল
\p
\v 10 সকল ঈশবৰৰ কৰণ আৰ সকলৰ যি হ’ল। সই ব অনক সননক ঈশবৰৰৱৰ ভ কৰৰ উদখভগৰ মি পৰিণৰ আদিকৰই সঠিক কযটিধ কৰি, এইট আছিল ঈশবৰৰ ব উপযত কয।
\v 11 যি জন পবিৰ কৰ আৰি সকলক পবিৰ কৰ হয়, সই সকল এক জন ঈশবৰৰ পৰিলৰ লক। সই কৰণি জন পবির কৰই যক সকলক ভই বিিবলজ ন
\v 12 য,
\q1 “মৰ ভই সকলৰ আগত মই তৰ নম পৰচ
\q1 কৰিম, সহভৰ মজত তৰ গণ কতন কৰিম।”\f + \fr 2:12 \ft গত 22:22 \f*
\p
\v 13 ত আক,
\q1 “মই তকহিস কৰিম।”\f + \fr 2:13 \ft যিচয 8:17\f*
\q1 ত আক ইয,
\q1 “চ, এয মই আৰৰ সনন সকল, ঈশবৰ
\q1 যি সকলক মক দি।” \f + \fr 2:13 \ft যিচয 8:18\f*
\p
\v 14 ঈশবৰৰ সই সকল সনন তজ আৰসৰ মহ। সিও সই সনন সকলৰ দৰ এই উভযৰ সহভ হ’ল, যৰ মযমিৰ কষমতৰ হতত আছ, সই চয়তনক শকিন কৰিব প, আৰ
\v 15 মৰ ভয়ত যি সকলই জৱন দসতবত কটইছিল, তকক মত কৰিিলন সধন কৰিব প
\p
\v 16 বতৱিক এই কথ সতয য, যবরগৰ দত সকলক সহ কৰই, কিৰ পৰিৱর অবমৰ বশধৰ সকলকহ সহ কৰি
\v 17 সই বই য সকলিশৰ পৰৰ ভই সকলৰ দৰৰ পরযজন আছিল, য ঈশবৰৰ স এজন দয আৰিসযয মহ-পিত হ’ব প আৰপৰ পৰষমব প
\v 18 কিয়নি পৰ আৰখভগৰ মিিল, সই বি সকল লক পৰৰ সনন হয, তকক ত সহ কৰিব প
\c 3
\cl ৩ অধ
\s যিতক মহ
\p
\v 1 এই কৰণ, হবৰয় আমনৰণৰ সহভ পবিৰ ভই সকল, আপ মনগ কৰক। ত আমিৰ কৰচনি আৰই মহ-পিত।
\v 2 ঈশবৰৰ পৰিলৰ সমসত লক সকলৰ পরতিিি আছিল, তিও তক নিত কৰ ঈশবৰৰ পরতিি আছিল।
\v 3 কিহ নিণ কৰ, তিহতকহ নিৰ মৰযদ অধিক হয, সইদৰ ঈশবৰক মিতক অধিক গৰৱৰ যযপরৰ গণিত কৰি
\v 4 কৰণ পৰতক গহ ক জনৰ দই নিণ কৰ হয়, কিি জন সকলিণ কৰি, ত ঈশবৰ।
\v 5 মি ঈশবৰৰ সমসত গহৰ সৱকৰিসযয আছিল। ভৱিযতত যিি হ’ব, সই সকল সমবনিয দি আছিল;
\v 6 কির হিট হ ঈশবৰৰ সই গহৰ বিসযয। যদি আমি আমৰ নিিত আশৰ সমপরহস আৰ গরব দ ধৰি, তহল ঈশবৰৰ গহত আমি সকলি হও
\s অবিসৰ বিষয় সতরক কৰ
\p
\v 7 এই কৰণ পবিৰ আতই য:
\q1 “আজি যদি ঈশবৰৰ মত শিবল,
\q1
\v 8 তহলকৰ হদযৰ কঠিন নকৰি,
\q1 য ইস সকলিহৰ দিনত কৰিিল,
\q1 মৰতত সই সমযত পৰ কৰৰ দৰ নকৰি
\q1
\v 9 তত তকৰ ওপৰ-পষ সকল চলিশ বছৰ ধৰিৰ কযবৰ দিিল,
\q1 তথিক পৰ কৰৰ দই বিহ কৰিিল,
\q1
\v 10 গতি, মই এই জিত বিৰকত হ’ল,
\q1 মই ক’ল, এওক সদয় ভত হদয়ৰ লক;
\q1 তৰ পথ নি;
\q1
\v 11 ত মই কধ হ এই শপত খ, “এওক মৰ বিমত কিও সবলব।” \f + \fr 3:11 \ft গত 95:7-11\f*
\p
\v 12 ভই সকল, আপ সতরকত চলিব য, কৱনময ঈশবৰৰ পৰ খহি পৰিবল আপকৰ মজত ক এজন বিট হদয নহয়।
\v 13 যি সময ‘আজি’ ব সময আছ, সই সময়লরতিি এজন আন জনক উৎসহ দিয়ক, ত আপকৰ ক এজনৰ হদযপৰ ছলনত পৰি কঠিন নহওক।
\v 14 আৰমভণটত আমৰ যিিস আছিল, যদিষল আমিই বিসত নিিত হ, তহল আমিটৰ সহভ;
\v 15 এই বিষয ইয,
\q1 ‘আজি যদিৰ মত শিবল,
\q1 তহলকৰ হদয কঠিন নকৰি,
\q1 য ইস সকলই বিহৰ দিনত কৰিিল’। \f + \fr 3:15 \ft গত 95:95:7-8\f*
\p
\v 16 ক ঈশবৰৰ মত শৰ পছতৰ বিিহ কৰিিল? তক সই সকল লই নহয, যি সকলক মিিচৰ দশৰ পৰিৰ কৰি আহিিল?
\v 17 ঈশবৰ চলিশ বছৰ ধৰিৰ ওপৰত কধ আছিল, সই লক সকলৰ ওপৰত নহয, যি সকলপ কৰিিল আৰি সকলৰ মতদহ মৰতত পৰি আছিল?
\v 18 ঈশবৰৰ বি শপত খই কিল, “এওৰ বিমত সবলব?” যি সকল অবয, তকৰ বি নহয় ন?
\v 19 ইয় আমি, বিস নকৰই তক সব নি
\c 4
\cl ৪ অধ
\s ঈশবৰৰ লক সকলৰ বি
\p
\v 1 এত আমি সতরক হ’ব ল, যকৰ মজৰ কযকি ঈশবৰৰ বিমত সৰ যিৰতি, সই পরতিত যন অযয দ
\v 2 ইসক সকলৰ আগত য ঈশবৰৰ বিমৰ বিষযভ সদ ঘষণ কৰিল, ত আমৰ আগত কৰ। কিই শভ সদৰ শিিও তকৰ কভ নহ’ল; কৰণ তইবৰ শিিরহণ নকৰি
\v 3 এতি আমিি সকলিস কৰি, সই লকসকলই বিমত পরৱশ কৰিবলম; যি দৰ:
\q1 “মই কধ হ শপত খ,
\q1 এওৰ বিমত
\q1 সবলব।” \f + \fr 4:3 \ft গত 95:11\f*
\p যদিও জগতৰ আৰমভণৰ পৰই সিয শষ কৰি ঈশবৰ এই কথিল।
\v 4 কিয়ন এঠইত সপতম দিনৰ বিষয় ঈশবৰিল,
\q1 “ঈশবৰ সপতম দিৰ সকল কৰমৰ পৰিম কৰি।”
\p
\v 5 পনৰয় ত, “এওক ম
\q1 বিমত সবলব।”
\p
\v 6 এতিন লকৰ পরৱশৰ ব এতিও ঈশবৰৰ বিম আছ ৰখ আছ আৰ ঈশবৰৰ বিমৰ শভ সদ যি ইসক সকলরথমিিল, তকৰ অবযতৰ কৰণ ঈশবৰৰ বিমত পরৱশ কৰিব নি
\v 7 তি ঈশবৰণৰ এটিন সিৰ কৰি আৰই দিনৰ বিষয ক’ল, “আজি”। বহত দিনৰ পছত ৰজদৰ যি এই দিনৰ বিষযনৰিল,
\q1 “আজি যদিৰ মত শিবল,
\q1 তহলকৰ হদয় কঠিন নকৰি।”\f + \fr 4:7 \ft গত 95:7-8\f*
\p
\v 8 কিয়নিই তকক ঈশবৰৰ বিমত লব পৰ হ’ল, ঈশবৰছত আন এটিনৰ “আজি” ব কথ নক’লন।
\v 9 এত ঈশবৰৰ লকৰ কৰণই সপতম দিনৰ (বিমবৰৰ) বিম সৰকিত আছ
\v 10 কিয়ন ঈশবৰৰ কৰম শষ কৰিিম কৰিিল, তি ঈশবৰৰ বিমত পরৱশ কৰ, তিজৰ কৰমৰ পৰিম প
\p
\v 11 সই কৰণ আহক, আমিই বিমত সবল যতন কৰহক। আমিও যন সই অবয ইসক সকলৰ দৰ অবিসৰ পৰণি আরি অনসৰণ কৰি পতিত নহম।
\p
\v 12 কিয়ন ঈশবৰৰ বয জৱনময়, কযসধক আৰ আটই দধৰ তৰলতকও চ। এই বয পণ আৰ আত, গি আৰ মজ এই সকলদ কৰি, মনৰ ভৱন আৰ অভিয়কিৰ কৰ
\v 13 সিৰ এক বসই ঈশবৰৰ দিৰ অগচৰ নহয়; তৰ চকৰ আগত সকলই উদ আৰকলি৷ তৰ ওচৰত আমি অৱশই হিব দিব লিব।
\s য মহ-পি
\p
\v 14 সবরগবৰৰ মি আমৰ এজন মহন মহ-পিত আছ। ত ঈশবৰৰ পর য। গতি আহক, আমি আমৰ বিস দ ধৰিক।
\v 15 কিয়ন আমৰ মহ-পিত এন নহয, ত আমৰ দবলতত আমৰ লগত দখ উপলবি কৰিব ন; কৰণ তপ নকৰ সকলিষয়ত আমৰ দৰ পৰিত হিল।
\v 16 এতহসিকতৰ স অনরহৰ সিসনৰ ওচৰল আহক, য আমৰ পরযজনত সহ হ’বল আমি দয়ভ কৰি অনরহ পব প
\c 5
\cl ৫ অধ
\s হণতকৰ মহত
\p
\v 1 পৰতিজন ইহ মহ-পিতক লক সকলৰ মজৰ পৰ মনত কৰ হয। লক সকলৰ পকষ হ ঈশবৰ বিষযক সযৰ বক নিত কৰ হয, যহৰ পপৰ কৰণ উপহৰ আৰ বলিন উৎসৰগ কৰ
\v 2 মহৰ অজঞত আৰত অৱসত মহ-পিত জনকৰ পরতি সহিল হ’ব প, যি আন লক সকলৰ দৰিজৰ দবলতৰ দিত।
\v 3 য আন লক সকলৰ পপৰ কৰণ বলি উৎসরগ কৰ, তিবল হৰণিজৰ কৰণও তই বলি উৎসরগ কৰ আৱশযক।
\p
\v 4 মহ-পিত হ সননৰ বিষয আৰও এই সনন নি ল’ব ন। কি ঈশবৰি জনক আমনরণ কৰই সই সনন প, যি দৰণক এই কযত আমনরণ কৰিল।
\p
\v 5 সইদৰও মহ-পিত হি মহি ল’বলিজক মনত নকৰি। কি ঈশবৰই তক ক’ল:
\q1 “তিৰ পৰ,
\q1 আজি মই তৰ পি হ’ল।” \f + \fr 5:5 \ft গত 2:7\f*
\p
\v 6 সইদৰ আন এঠইত ক:
\q1 “তিিৰকলৰ কৰণ
\q1 মলিদকৰ\f + \fr 5:6 \ft মলিদক: অবমৰ সমযত এই নমৰ এজন পিত আৰ ৰজ আছিল।\f* ৰি অন এজন পিত।”\f + \fr 5:6 \ft গত 110:4\f*
\p
\v 7 যি এই জগতত নিজ শৰৰত বস কৰিিল, যি জনক মৰ হতৰ পৰ ৰক কৰিব প, সই ঈশবৰৰ ওচৰত চক অতিশয় কৰনদন কৰি অনধ আৰথন কৰিিল। ঈশবৰৰ পরতি থক ঈশবৰ ভযৰ কৰণ, ঈশবৰৰ পথনি
\v 8 য ঈশবৰৰ পৰ হ সতও দখভগ কৰিিল, আৰৰ মিই তযতৰ শি;
\v 9 এইভ মহ-পিতৰণ সিধতভ কৰি আৰৰ বয হ সকলৰণ অননত পৰিণৰ উৎস হ’ল;
\v 10 আৰ মলিদকৰ ৰি অন মহ-পিত বি ঈশবৰৰ দই অভিিত হ’ল।
\s যত থিিবল আৰ ধৰিকতত বিবৰ অৰ যতন কৰিবল উদগণি
\p
\v 11 যৰ বিষয় আমৰ অনক কথ ক’বল আছ; কি আপকৰ কণ গধৰ হই বিষয় ববলন।
\v 12 ইমন দি আপক শিষক হ উঠিব লিিল, কিৰ পৰিৱর এতিও কন পনৰই আপকক ঈশবৰৰ বচন সমহৰ আদিকথপ বৰণমিয়, আপকৰ এনৰয়জন হ পৰি। আপক এনহ হ’ল য, টন আহৰ নহয়, গৰহ আপকৰ পৰয়জন হ আছ
\v 13 কিয়নৰ ভজন মন গৰ, ত এতিও শি। ধিকত সমবনিত সই বযকিৰ ক অভিঞতই।
\v 14 কিন আহৰ হ’ল সমণ বয়সপত সকলৰ ব অৰৎ ত ঈশবৰৰ বযৰ কঠিন শিৰ বি অভস কৰ; তল আৰধ বিৰ কৰত নিণ হল-বিণয় কৰিবলিি
\c 6
\cl ৬ অধ
\p
\v 1 এতটৰ বিষয আমিিথমিক শি, তক পছ পই, আহক আমি পৰিণতৰ ফ আগবি। পনৰন আমিত কৰমৰ পৰ মন-পলটন আৰ ঈশবৰৰ ওপৰত বিস,
\v 2 নিধ বিম আৰত দিৰ বিষযি, মত লকৰ পনৰন আৰ অননত দণডৰ বিষয নতনকিিল সপন নকৰ
\v 3 অৱশ, ঈশবৰ অনমতিি আমিই কৰিম।
\v 4 কিয়নি সকল এবৰ পহৰ পত হ, তই সবৰয় দনৰ আসদ প আৰ পবিৰ আতৰ সহভ হ’ল৷
\v 5 কিি সকল ঈশবৰৰ মঙগলমযযৰ আসদ প, ভগৰ ন পৰৰমৰ বিষযি,
\v 6 আৰৰ পছত যদি ঈশবৰৰ বিৰষট হয, তহলকক পনৰ মন-পলটন কৰ অসয; কৰণ তিজৰ অর ঈশবৰৰ পৰক পণৰ কচত দি আৰৰকযৰহৰ আগত তক নিৰ পৰ কৰি
\p
\v 7 যিিৰ ওপৰত ঘন ঘন পৰ বৰষণ শি লয় আৰই মি চহই কম কৰ সকলৰ কৰণই মিরযজনক-পচলি আদি উৎপনন কৰ, সই মি ঈশবৰৰ আশদ পয়।
\v 8 কিই মি যদিইট গছ আৰিইট উৎপনন কৰ, তহল ই অকি আৰই মি অভিশপত হ’বল আছ। তৰ শষগতিবলন।
\s যত আশরয সকল পৰিণ প
\p
\v 9 পিয় বন সকল, যদিও আমি এইবৰ কথ, তথিকৰ বিষয হ’ল আমৰ এনিস আছ, আপকৰ অৱস ইয়তকল আৰ আপি কৰি আছ, স পৰিণ লভৰ পদকপ।
\v 10 কিয়ন ঈশবৰ এন অধিক বিৰক নহয, আপকৰ পৰিরম আৰৰ নমৰ ব পবিৰ লক সকলৰ পরতি আপি যতন কৰি আৰ এতিও এক যতন কৰিম দই আছ; ঈশবৰ এইবৰ কিও নহৰ
\v 11 আমিি, আপক পরতক জনন শষ পরযনত একই ধৰণৰ আগরহ দওৱক হয়। ত আপ সমণকিিত হ’ব য, আপকৰ আশণ হ’ব।
\v 12 আপক এল আমিিি। আমিি, যি সকলিস আৰযৰ দই ঈশবৰৰ পৰতি সমহ লভ কৰ, আপক তকৰ অন হওক।
\s ঈশবৰৰ পরতিৰ নিচয
\p
\v 13 ঈশবৰি অবমল এটিৰতি কৰিিল, তি ঈশবৰতক মহন ক নথকত তিজৰ নই শপত খইছিল।
\v 14 তিল, “মই অৱশই তক আশদ কৰিম আৰ অতিশযৰ বশও বি কৰিম।”\f + \fr 6:14 \ft আদি 22: 17\f*
\v 15 ত অব অপ কৰি আৰছত তই পৰতিৰ ফল প
\p
\v 16 মিজতক মহন কযকিৰ ন শপত খয়। শপতৰ দিজৰ পরতি ৰকৰ নিচযন কৰি, তকৰ সকলিদৰ অৱসন হয
\v 17 সইদৰ ঈশবৰৰ পৰতিৰ উততৰি সকলক শপতৰ মযমিিচযি অধিক সপষটৰব বিিৰ সই উদয অপৰিবরতন
\v 18 ঈশবৰ এই কয দ অপৰিবরতনিষযৰ দই কৰিিল, যিিষযত ঈশবৰি-ক অসয। আমিি সকল ঈশবৰৰ ওচৰত আশরযিি পলই আহি, আমি আমৰ আগত থক আশক যন দ ধৰিবলরচৰ উৎসহ প, তৰ কৰণ ইয কৰি
\v 19 আমৰ যি আশ আছ, সই আশ আমৰ পণৰ লঙগৰ সবৰপ; সিিত আৰ। সই আশই আৰ-কৰৰ ভিতৰ ফ মনিৰৰ মহ পবির সনত আমক পরৱশ কৰ
\v 20 য, যি জন মলিদকৰ ৰি অনিৰকলৰ ব মহ-পিত হ’ল, ত আমৰ কৰণ অগরগই ঠইত পরৱশ কৰি
\c 7
\cl ৭ অধ
\s যৰ পিয সৰবশঠ, সিধ, চিৰস
\p
\v 1 এই মলিদক চমৰ ৰজ আৰ সৰপৰি ঈশবৰৰ পিত আছিল। অবি ৰজ সকলক পৰত কৰি উলটি আহিিল, তিৰ লগত অবমৰ সৎ হ’ল আৰ মলিদক অবমক আশদ কৰি
\v 2 অবি সকল অধিৰ কৰিিল, তৰ পৰ দহ ভগৰ এভগ তক দিিল; “মলিদকৰ” নমৰ অরথ হ “ধিকতৰ ৰজ” আৰ “চমৰ ৰজ” অৰৎ “শিজ”।
\v 3 মলিদকৰ পি, মৰ পবপষৰ কশতিিল। তৰ আৰমভণ আৰষ জৱনৰ ক নথি-পতর নই। ঈশবৰৰ পরৰ দৰিৰকলৰ পিত।
\p
\v 4 এতিিচন কৰিওক, এই মলিদক কিন মহন পষ আছিল, যি জনক আমৰ আদিি অবধত লট কৰ উততম বসৰ দহ ভগৰ এভগ দিিল।
\v 5 লৰ সনন সকলৰ মজৰ যি সকলিত বব প, তিজৰ ভই ইস সনন সকলৰ পৰিন অন দশমশ গরহণ কৰৰ আদশ প, যদিও তক উভযই অবমৰ বশধৰ।
\v 6 কি মলিদক, যি জন লৰ বশধৰ ন অবমৰ পৰ দশম ভগ লিল আৰি জনৰ ওচৰত ঈশবৰৰতি কৰিিল, সই অবমক ত আশ কৰিিল।
\v 7 এই বিষযত ক সনহ নই য, সৰই সকল সমযত ডঙৰৰ পৰ আশদ লভ কৰ
\v 8 এফ, যি সকল দশম ভগ পয়, তক মৰ অধন মহ; কি আনফ, যি জন অবমৰ পৰ দহ ভগৰ এভগ পই আছিয প
\v 9 পণৰ ইযক এন ক’ব পি, ল দহ ভগৰ এভগ পইছিল আৰিও অবমৰ যি দহ ভগৰ এভগ দি;
\v 10 কিয়ন মলিদকৰ সি অবমৰ সৎ হিল তিৰ পবপষ আবমৰ শৰৰৰ ভিতৰত আছিল।
\s য মলিদকৰদৰি
\p
\v 11 লৰহিযৰ অধনত লক সকলিন প; এতই লিতৰ কযৰ দই যদিণতভ কৰিব পি, তহল আন এজন পিতৰ পরযজন নহ’লহন, যি জন পরথম লিত হণৰ ৰিৰ নিি নহয, কি মলিদকৰ ৰিৰ নিি আছিল।
\v 12 যিিতৰ সলনি হয, তিি সলনি আৱশযক।
\v 13 যি জনৰ বিষয় এই সকল কথ, ত অনয এক ফদৰ; সই ফদৰ পৰও কিও বৰ কৰম কৰই।
\v 14 কৰণ ই সপষট য আমৰ পৰভিদৰ পৰ আহি আৰ এই বশৰ বিষযিত হৰ বিষযিিও একই।
\p
\v 15 এইবৰ বিষয অধিক পৰিৰ হ, যি মলিদকৰদৰ আন এজন পিতৰ উৎপনন হ’ল।
\v 16 এই নতন পিত জন মনৱয় ৰি-নি আৰিন অনিত হই, কি এক ধসহন জৱনৰ শকিৰ যি হ’ল।
\v 17 কিয়নরই তৰ বিষয এই সয দি,
\q1 তিিৰকলৰ ব
\q1 মলিদকৰ ৰি অনিত হ
\p
\v 18 পৰণিিন দৰ কৰ হ’ল, কৰণ ই দবল আৰিফল হ পৰিিল।
\v 19 কিয়নিৰ বি একিধ কৰিব নি। এতি আমৰ ওচৰত এক উততমতৰ আশ আছ আৰই আশৰ মি আমি ঈশবৰৰ ওচৰ চি
\p
\v 20 এই উততমতৰ আশ ঈশবৰ এক শপত নিল; কি আন সকল পিত হৰ সমযত হ’ল ঈশবৰ শপত লিল।
\v 21 ঈশবৰক মহ-পিত কৰৰ সমযত এক শপত খ,
\q1 “পরভ শপত খ আৰ এই বিষযত নিজৰ
\q1 মন পৰিৱরতন নকৰিব: ‘তিিৰকলৰ এজন পিত’।” \f + \fr 7:21 \ft গত 110:4\f*
\m
\v 22 এই শপতৰ দই য উততমতৰ এক বিনৰ জিনদ হ’ল।
\p
\v 23 ল সকলৰ অনই এজনৰ পছত আন জন পিত হ’ল আৰৰ কৰণ এজন অননতকল পৰিচর কৰিব নি
\v 24 কিিৰকল জিত আছৰ পিত পদিৰস
\v 25 সি সকলৰ মযমি ঈশবৰৰ কষ চ, তকক য সমণক ৰক কৰিব প; কৰণ তকৰ ব ঈশবৰৰ ওচৰত নিদন কৰিবল সদই আছ
\p
\v 26 এনিপ, শধ, পবিৰ, প সকলৰ পৰথক হ এজন মহ-পিত আমৰ বরযজন আছিল। আকশ-মণডলৰ উরধতক তিিিল।
\v 27 আন মহ-পিত সকলৰ নিিরতিিরথমিজৰ আৰৰ পছত লক সকলৰ পপৰ কৰণ বলি উৎসরগ কৰৰ তৰ করযজন নই, কৰণ তিজক বলি উৎসরগ কৰৰ দই এই কম সকলৰণ এবই সধন কৰি
\v 28 কিয়নিন অনি মহ-পিত সকলক নিত কৰ হয, তক দবল মহ; কিিনৰ পছত ঈশবৰৰ শপত বযৰ দি জনক মহ-পিতৰিিি হ’ল, তিৰকলৰ অৰিধ, ঈশবৰৰ পৰ।
\c 8
\cl ৮ অধ
\s য আমৰ মহ-পি
\p
\v 1 এতি আমিিিষয় ক’বল, তৰ সৰ কথ, আমৰ এজন মহ-পিত আছ; যি জন সবৰগত মহিময় সিসনৰ স বহিল ৷
\v 2 ত মহ-পবিৰ সনত পৰকত উপসন তমৰ সৱক হ৷ সই তম মৰযৰ দপন কৰ নহয়, কিৰভৰ দিত হ
\p
\v 3 পৰতক মহ-পিতক বলি আৰ উপহৰ উৎসৰগ কৰিবলিত কৰ হয়৷ এত এই মহ-পিত সকলও কি বস উৎসৰগ কৰিব ল
\v 4 কিট যদি জগতত থিলহন, ত এজন পিত হ’ব নিন; কিয়ন আগৰ বিন অন উপহৰ আদি উৎসৰগ কৰিবলিত আছ;
\v 5 পিত সকলৰ এই কম সবৰয় কমৰ এক নম আৰন৷ কিয়নিিই উপসন তমিণ কৰিবলিল, তিক ঈশবৰ এই বি সতৰক কৰিিিল, “চ, পৰৰ ওপৰত তক যি নমওৱ হ’ল, ঠিক সইদৰিণ কৰি।”
\p
\v 6 কি এতি, খটক যিযত নিগ কৰ, সই মহ-পিত সকলতক অধিক গ উততম৷ কৰণ ত এক উততম বিনৰ মধযসথ হ, যিিন আগতক অধিক গঠ৷ এই বিন, শঠ বিষয়ৰ পৰতিৰৰ ওপৰত সিত হ
\v 7 কিয়ন, সই পৰথম বিন নি হ’ল, দিয়টৰ কৰয়জন নহ’লহন।
\p
\v 8 কি ঈশবৰক সকলৰ মজত দষ-কিত ক’ল,
\q1 ‘পৰভ, চ! সময় আহি, মই
\q1 ইসলৰ আৰিৰ লক সকলৰ স এট নতন নিয়ম সমপনন কৰিম,
\q1
\v 9 যি সময়ত মই মিচৰ দশৰ পৰ
\q1 তকৰ ওপৰ-পষ সকলক হতত ধৰি
\q1 উলিই আনিি, সই সময়ত তকৰ
\q1 কৰণিিন দিি, এই নতন বিন,
\q2 সই বিন অন নহ’ব৷
\q1 তৰ সই বিনত নচলিল ব
\q1 মই পনৰ তকল মনগ নিি’৷ পৰভ এই কথ
\q1
\v 10 পৰভনৰ ক,
\q1 ‘সই সময়ৰ পছত, ইসল-বশৰ কৰণ মই এই নিয়ম সপন কৰিম’;
\q1 ‘তকৰ চিতত মৰ বিন দিম, আৰ
\q1 তকৰ হদয়ত তক লিিম;
\q1 মই তকৰ ঈশবৰ হম
\q1 আৰক মৰ লক হ’ব।
\q1
\v 11 “পৰভক জ”, এই বিিজৰ
\q1 পৰতিক আৰিজ নিজ ভকক কনৰ শিিিব৷
\q1 কৰণ সৰৰ পৰ বৰল সকলক জিব৷
\q1
\v 12 মই তকৰ পৰতি দয়ই, অধিকতৰ কযবৰ কষম কৰিম;
\q1 তকৰ সকলপ মই পনৰ সৱৰণ নকৰিম’৷”\f + \fr 8.12 \ft যিিি ৩১:৩১-৩৪\f*
\p
\v 13 ঈশবৰ এই নিয়মক ‘নতন’ বি ‘পৰথমটক পৰণি কৰি’, অৰৎ অপৰচলিত কৰি। কিিৰণি, সণপয় বিষণ কৰি আৰ ই শই অদয হ’বল উদযত হ আছ
\c 9
\cl ৯ অধ
\s পৰণিযৱস অন উপসন
\p
\v 1 সই পৰথম বযৱসত এই জগতত স উপসন কৰিবলিন দিিল আৰ উপসনৰ ব এটি মহ-পবিৰ সন আছিল৷
\v 2 সই অন এট তমিণ কৰিল আৰৰ ভিতৰত এটিত কৰিিল৷ সই তমৰ পৰথম অশক ‘পবিৰ সন’ ব হয়, তৰ, মজ আৰ ঈশবৰল উৎসৰগ কৰিষ পি
\p
\v 3 আৰিয় আৰ-কৰৰ পছফ আন এটশ আছিল, সই অশক ‘মহ-পবিৰ সন’ বিল৷
\v 4 এই অশত ধপ জবলৰ কৰণণৰ বযৱসৰ নিয়ম-চনক আছিল; ইয়ৰ চিওফণৰ পত মৰ আছিল আৰৰ ভিতৰত আছিল ম থকণৰ ঘট, হণৰ লি (যত কি ওলইছিল) আৰিন থকখন শিলৰ ফলি
\v 5 সই চনকৰ ওপৰত পৰতপৰ দণৰ \f + \fr 9.5 \ft কৰব: পি থকবৰগ দত\f*কৰব আছিল, সিতৰ পিই চনকৰ ঢকনিৰ ওপৰত ছিিিল৷ এই সকলৰ বিষয় আমি এতিিি ক’বলিম।
\p
\v 6 এইদৰইবৰ নিিত হত পিত সকল উপসনৰ কয সিধ কৰিবলৰথম কিত সদয় সয়;
\v 7 কিিয়টত হ’ল, কৱল মহ-পি অকল বছকত এবৰ সয়; তিজৰ পপৰ কৰণ আৰহবি কৰপৰ কৰণ উৎসৰগ কৰ পশৰ তজ নয়।
\p
\v 8 ইয় পবিৰ আতই জনইছিন দিন এই পৰথম উপসনৰ তমিব সিন দিনলই মহ-পবিৰ সনত সৰৱশৰ পথ খ নহব।
\v 9 ই আজিৰ কৰণ এটত সবৰপ; উৎসৰিত বলি আৰ উপহ উপসনৰ বিকক সমণ ৰিত কৰিব পৰই৷
\v 10 এইবৰ কৱল আহৰ, পয় আৰিধ বিক শিৰ সন; এই সকল নতন আদশ নহিক ধরম-বিিৰ৷
\ms নতন বযৱস অন উপসন
\p
\v 11 ভৱিযত মঙগলৰ মহ-পিত সবৰট আহিল, ত অধিক মহতব আৰ অধিক সিধতৰ তমি আহিল, এই তমহৰ হ বন নহয়, এই জগতৰ ক বসিও নহয়৷
\v 12 ছগলৰ আৰিৰ তজ উৎসৰগ কৰৰ গ নহয়, কিিজৰ তজৰ গট একৰত সকলৰণ অতি পবিৰ সনত সই আমৰ ব অননতকল সি উপজন কৰি
\p
\v 13 ছগলৰ তজ আৰউৰৰ ভসম, উৎসৰগ কৰ এইবৰ অশিহৰ ওপৰত চতিই তকৰ শৰৰৰ পবিৰ কৰ
\v 14 তহলি জন অননত আত ঈশবৰৰ উদি বলিবৰিজক উৎসরগ কৰি, সই খটৰ ত আমৰ বিকক মত করমৰ পৰিন অধিক গ পবিৰ কৰিব! য আমিৱনময় ঈশবৰৰ স কৰিব প
\p
\v 15 সই কৰণ নতন নিয়মৰ মধযসথ হ’ল৷ য ঈশবৰি সকলক আমনৰণ কৰি অননত কলৰ অধিৰ দিৰ পৰতি কৰিিল, তন অধিৰ পয়। কৰণ পৰথম বিন চলি থকৰ সময়ত তিপ কৰি, সই পপৰ পৰকক মিিবলটই আপন পণ দি
\p
\v 16 কই নিম-পতৰ\f + \fr 9.16 \ft নিয়ম-পতৰ এক সষৰিত চিিৰমণ কৰৰ পছত তৰ সমপতিৰ কন অৰ হ’ব৷\f* কৰি গ’ল, যি জনিম-পতৰ কৰ, তৰ মৰ পৰমণ প আৱশযক।
\v 17 ম ঘটিিম-পতৰ কযকৰ হয়; কৰণ নিম-পতর কৰ জন জই থকই নিম-পতৰ কযকৰ নহয়৷
\v 18 ঠিক সইদৰই পৰথম বিন তজ উৎসৰগ নকৰপন নহ’ল।
\v 19 সকলকৰ ওচৰত বিনৰ পৰতি আদশ ঘষণ কৰৰ পছত মি উৎসৰগ কৰি আৰগলৰ তজ লৰ লগত পিহলই উজবল ৰঙ বৰণষৰ নম আৰ এচব বনিন পতক আৰ সকলহৰ ওপৰত চতিই দিিল৷
\v 20 তিিল, “ঈশবৰকৰ উদিিিনৰ আজ, এয়ই নিয়মৰ উৎসৰিত তজ।”
\v 21 উপসন তম আৰযত বযৱহত সকলৰৰ ওপৰত মিইদৰ উৎসৰিত বলিৰ তজ ছটিই দিিল৷
\v 22 বিনৰ মতয় সকলই তি কৰ হয়; তজ উলিওৱ নহ’লপ-মচন নহয়।
\p
\v 23 এতিবৰয় বিষয়ৰ নকল মৰ, সইবৰ এই উপি কৰ আৱশযক; কি আচল যিবৰয় বিষয়, স ইয়তকঠ বলিনৰ দই শি কৰ আৱশযক।
\v 24 কিয়নৰকিৰ পৰতিপ মৰ যি কৰ পবিৰ সন, স সতযৰ নকলহর। খট সই ঠইত নল; কি সমৰতি আমৰ কৰণ ঈশবৰৰ স উপসিত হ’বলবৰগতহল।
\v 25 কি মহ-পি পৰৰ তজ ল বছৰ বছ পবিৰ সনত সয়, তিজক উৎসৰগ কৰিবলল, এন নহয়;
\v 26 স হল জগত সপনৰ পৰ অনকবৰ দখভগ কৰিব লিলহন; কি এতি আতম-বলিনৰ দই পপ নশৰ অৰগবৰৰ শষত এবৰ মন পৰকিত হ’ল।
\v 27 আৰ এবৰ মন মৰিবল আৰৰ পছত সধ-বিৰ মহৰ কৰণিিত আছ,
\v 28 তটও অনকৰ পপৰ ভৰ ববৰ কৰণ এবৰ উৎসৰিত হ’ল; আৰিয় বৰ হ’লপৰ ববল নহয, কি অপ কৰি থক সকলক ত পৰিণৰ অৰ দৰশন দিব।
\c 10
\cl ১০ অধ
\s নতন নিয়ম অন যজঞৰ উৎকটত
\p
\v 1 কিয়নিন ভি মঙগলৰ ছিিট হ, বিন সইবৰ বিষয়ৰ পৰকত ৰপ নহয়৷ সি সকল পি ঈশবৰৰ উপসন কৰিবল আহ, ত বছৰ বছৰ এক বলিন কৰ; কিিইবৰৰ দই চি সকলক কিও সিধ কৰিব ন
\v 2 পৰ হ’ল, উৎসৰগ কৰথগিত হ’লহন নহয় ন? কিয়ন আৰধন সকল এবৰ শিত হ হ’ল, তকৰ কপ বিক পনৰ নিন।
\v 3 কিই সকলৰৰ দই বছৰ বছৰপহৱৰণ কৰ
\v 4 কিয়নপ গবল উৎসৰিত বলি আৰগলৰ তজৰ সয নই৷
\v 5 এই হ জগতত সলত কয়,
\q1 তি বলিন আৰযল ইচ নকৰি, কিৰ ব শৰৰ যত কৰি;
\q1
\v 6 হমত আৰথক বলিন উৎসৰগ কৰত তি সনট নহ’ল;
\q1
\v 7 তি মই কল, চ মই আহি, পতকত মৰ বিষয়দৰি আছ, হ ঈশবৰ, মই তৰ ইচলন কৰিবল আহি\f + \fr 10.7 \ft গতম ৪০:৬-৮\f*।
\p
\v 8 তবৰ বিৱৰণ অনসৰি কয়, “বলিন, নয, হম আৰথক বলিনলি ইচ নকৰি, আৰইবৰত সনটও নহ’ল”, যদিও এইবৰ বলিন বিন অনসৰি উৎসৰগ কৰ হয়৷
\v 9 তৰ পছত ক’ল, “চ মই তৰ ইচলন কৰিবল আহি।” তিয়টিত কৰিবৰ কৰণ, পৰথমট আতৰই প
\v 10 সইদৰিয়টিত হৰ যি ঈশবৰৰ ইচ আমিটৰ শৰৰ বলিন সবৰ এক উৎসৰগ হৰ দই সকল পবিত হল
\v 11 পৰতিজন পিিয় হিিয কৰি, যিৰকৰৰ বলিিও পপ গব ন, সই একৰকৰৰ বলিন ব উৎসৰগ কৰি;
\v 12 কি হ’ল, সকল সমযৰ ব একমৰ পথক বলিন উৎসৰগ কৰি আৰ ঈশবৰৰ স বহিল৷
\v 13 তি পৰ শত সকলক তৰ ভৰি-প নকৰ পৰযনত অপ কৰি আছ
\v 14 কৰণ ত পবিৰ কৰ সকলক একমৰ উৎসৰিত নযৰ দই সদলৰ অৰিধ কৰি
\v 15 ইয়ৰ উপৰি পবিৰ আত আমক সয দি; সৰথম,
\q1
\v 16 সই দিনৰ পছত পৰভ,
\q1 ‘তকৰ স মই এই নিয়ম কৰিম৷ মই
\q1 তকৰ হদয়ত মৰ বিন গিিম,
\q1 আৰকৰ মনত সইবৰ লিিিম’\f + \fr 10.16 \ft যিিি ৩১:৩৩\f*;
\q1
\v 17 এই কথৰ পছত তনৰ
\q1 কয়: ‘মই তকৰ পপ আৰ অধৰমবৰ পনৰ সৱৰণ নকৰিম’\f + \fr 10.17 \ft যিিি ৩১:৩৪\f*।
\p
\v 18 স এবৰ যিই সকলপ-মচন কৰ হ’ল, এনথলত পপৰ বনৰ বলিন উৎসৰগ কৰৰ কৰয়জন নই।
\s ধয ধৰিিবল উদগণি
\p
\v 19 এত, হই সকল, সই মহ-পবিৰ সনত পৰৱশ কৰৰ সমণ অধিৰ আমৰ আছ৷ যৰ তজৰ গণত আমিিিকতৰ সই ঠইত পৰৱশ কৰিব প
\v 20 ত আমৰ কৰণই আৰ-কৰৰ মি এট পথ মকলি কৰি, অৰৎ তৰ শৰৰৰ যি আমৰ বই পথকলি কৰিি, সই পথ নতন আৰৱনময়৷
\v 21 আৰ আমৰ কৰণ ঈশবৰৰ গহৰ ওপৰত নিত এজন মহন পিত থকত,
\v 22 স আহক, আমৰ হদয় ক-বিকৰ পৰিমল কৰত, সতয হদয়ৰ সহিত সমণ নিচয়তত বি ঈশবৰৰ ওচৰলিহক,
\v 23 এতি আহক, আমৰ শৰধ পউৱত, আমিৰ কৰ আশক অবিস নকৰিঢ় ৰ ধৰিক; কিয়নি জনৰতি কৰিিসযয।
\v 24 সমত আৰ সৎকৰমত উদগণিিবল পৰসপৰ গভৰ ভি কৰি আহক;
\v 25 ক জনৰ দসৰ মত আমিট হ সমৱত হৰ অভস তগ নকৰ আহক; কিয়নিন যিন ওচৰ হ আহি, সি অধিকক পৰসপৰ পৰসপৰক উদগহক।
\p
\v 26 যদি সতযৰ ততব-জন পৰ পছত আমিিিপ-আচৰণ কৰ, তহলপৰ কৰণ বলিন কৰনৰ ব;
\v 27 কৱল সধ-বিৰৰ এক ৰকম ভয়কৰ অপ, আৰ ঈশবৰৰ বিপকষ সকলক গস কৰিবল উদযত হ থক অননত জই ৰিব।
\v 28 যিিৰ বিন অৱহ কৰ, তই বিিৰ পৰম, নিদয়ভ মৰিব লগ হয়।
\v 29 তহল ঈশবৰৰ পৰক যি জন ভৰিৰ তলত গছক, আৰিয়মৰ যিজৰ দই ত পবিত হিল, সই তজক যি জন অশি কৰ, আৰ অনৰহৰ আতৰ অপমন কৰ, সই জন আপকৰ বিচন অনসৰি, ততকিন দৰ দণডৰ যয-পৰ বি গণিত হ’ব!
\v 30 কিয়ন আমি, ত, “পৰতিধ লৰ কৰম, মইহৰতিফল দিম”; আৰ, “পৰভিজৰ লক সকলৰ সধ-বিৰ কৰিব৷”
\v 31 সৱনময় ঈশবৰৰ হতত পৰ অতি ভয়কৰ কথ
\p
\v 32 সই পবকলৰ দিনবৰ সৱৰণ কৰক, আপহৰ পৰ পছত, যিৰ দখ আৰ কষট ভগ কৰিব লগিল, তথি আপক সিৰ আছিল৷
\v 33 কিক সকল আপকক পৰকি কৰিিল আৰ বহহৰ সনখত আপক নিিত হিল৷ কি অনয লকৰ ওপৰত আপকৰ দৰিতন হি, আপও সই লক সকলক সহ কৰিিল৷
\v 34 যি সকল কৰত বন আছিল, আপক তকৰ সহিল কৰিিল। আপকৰ ক বসই বত কৰিও, আপ আননদ কৰি; কৰণ আপিব পি, এইবৰ বসতক উৎকট আৰিৰস এট সমপদ আপকৰ ব আছ
\v 35 এত আপ আতমবিস নব, এই আতমবি আপকক মহ-পৰষৰ আনিিব৷
\v 36 কিয়ন আপ ঈশবৰৰ ইচলন কৰিৰতিৰ ফল যন পয়, তৰ ব আপকৰ সহনশলতৰ পৰয়জন আছ
\q1 <