Level 1, 2 ,3
You can not select more than 25 topics Topics must start with a letter or number, can include dashes ('-') and can be up to 35 characters long.
Assamese-ULB-NT.BCS/Stage 3 revised/L63_2 Corinthians_5.sfm

440 lines
96 KiB

\id 2CO Assamese Old Version Revision
\ide UTF-8
\rem copyright Information: Creative commons Attribution- ShareAlike 4.0 License
\h ২ কৰি
\toc1 কৰি সকলৰ পৰতিিয় পত
\toc2 ২ কৰি
\toc3 ২ কৰি
\mt কৰি সকলৰ পৰতিিয় পত
\imt ‘দি কৰি পতর’ৰ পতনি
\im যটৰ জনমৰ প 55-56 বছৰৰ পছত পচনিি কৰি পতরখন লিিিল (1:1)। ‘কৰি মণডল’লিলৰ এইখন দি পতর। পণিত সকলিস কৰ, পবত কৰিথৰ লকসকলল বহ পতর লিিিল। 2:3-4 পদত উলখ কৰ পতরৰ বিষয আমৰ ক নকল নই। সমভৱত মিদনিত থি কৰি পতরখন লিিিল (2:13)।
\ip দি কৰি পতরখন বিযকিগত আৰ আবিক পতর, স ই অসৰণ। কৰি মণডলৰ বিষযতৰ পৰল পরতিদন পৰ ব আননদ পরকশ কৰি। এই পতরত নতন নিমৰ পৰন দিিষযৰ শি আমিি। যিমত থকি সকলক সহ কৰিবৰ অৰ ধন সরহ কৰিবল, পিিশ এই অশত প (8-9)। মণডলৰ বিৰৰ পৰ অহিন ভচনি মণডলত পলৰ বিিন লকক বিহ কৰিবল উতিত কৰিিল। তলৰ কষমতৰ বিষয সনহ কৰিিল, যৰ ব ‘দি কৰি পতৰ’ৰ শষৰ ফ, যটৰ পচনিই বিষযিজৰ কষমত উলখ কৰি
\iot চমিৱৰণ
\io প মণডলক সমষণ জন পতরখন আৰমভ কৰি \ior (1:1-7)।\ior*
\io পৰৱৰ খণডত, যৰ পৰিকলপন সলনি, তকৰ বিষযরতিদন আৰৰ আগৰ পতরৰ পরতিকৰ পরতিিৰ বিষয উলখ কৰি \ior (1:8, 7:16)।\ior*
\io ইযৰ পছত যিমৰ বি সকলৰ ব ধন সরহ কৰৰ বিষযিশ দি \ior (8:1, 9:15)।\ior*
\io অৱশষত পৰ পচনিব পরতিৰক কৰৰ বিষয আৰৰ পৰৱৰ পৰিদৰশনৰ বিষয সতৰক কৰিিি \ior (10:1, 13:10)।\ior*
\c 1
\cl ১ অধ
\s মঙগলচৰণ; প উপকৰৰ কৰণ ঈশবৰৰ ধনযব
\p
\v 1 ঈশবৰৰ ইচ অনট যৰ পচনিল, আৰমথিয় ভই; কৰিথত থক ঈশবৰৰ মণডলৰ আৰই আখশত থক সকল পবিৰ লকৰ সমপল:
\v 2 আমৰ পি ঈশবৰ আৰৰভটৰ পৰ আপকল অনৰহ আৰি হওক।
\p
\v 3 আমৰ পৰভটৰ পি ঈশবৰ ধনয হওক; তই দয়ি আৰ সকলবনৰ ঈশবৰ।
\v 4 আমিি ঈশবৰৰ পৰিবন, সই সবনন কশত থক সকলক সবনিব প, এই কৰণ আমৰ কশৰ মজত আমক সবনি।\f + \fr 1.4 \ft গত ৮৬:১৭; যিচ ৫১:১২,১৩; য ১৪:১৬-১৮; ১ থি ২:১৬,১৭\f*
\p
\v 5 কিয়নটৰ দখ আমৰ ব উপচি পৰ, তটৰ দই আমৰ সবনও উপচি পৰ
\v 6 কি আমি যদি যনরণরসত, তহল আপকৰ সবন আৰ পৰিণ৷ নইব আমি যদিবনত, তহল জন আপকৰ সবনৰ ব আৰই সবনই আমিগ কৰ একখকযৰ সহন কৰই নিজ কয সধন কৰ
\v 7 আৰ আপক যখভগৰ, তবন সহভ ইয়িবলই,\f + \fr 1.7 \ft মথি ৫:৪; ২ ত ২:১২; ১ পি ৫:১০\f* আপকৰ অৰ আমৰ আশিিত হ আছ
\p
\v 8 কিয়ন, হই সকল, এচিত আমৰ ওপৰত যিশ ঘটিিল, সই বিষয় আপ নজন থক আমৰ ইচই: সই কশত অধিক পৰি শকিৰ অতিিতৰ এনৰগৰসথ হ’ল, আমৰ জৱনৰ আশিল।
\v 9 পৰকতপক, আমিদণড পৰ যয আছি৷ স আমিিজৰ ওপৰত ভৰস নকৰহক, কি ইয়ৰ পৰিৱৰি জন মৰ পৰ, সই জন ঈশবৰত ভৰসক৷
\v 10 তই ইমন ভয়ঙকৰ মৰ পৰ আমক উদৰ কৰি আৰ কৰি আছ আৰ আগল উদৰ কৰিিব\f + \fr 1.10 \ft গত ৩৪:১৯,২০; ২ ত ৪:১৬-১৮\f* বি আমিই আশি;
\p
\v 11 ইয় আপও পথন কৰৰ যি আমৰ ব সহ আগবঢইছ। এইদৰ অনক লকৰ পথনৰ দই যি অনৰহ আমক কৰ হ’ল, তৰ কৰণ আমৰ হ অনক ল ঈশবৰক ধনযবদ দি আছ
\s পলক দি ঐকয, মি অপবদৰ বিষয়ৰ উততৰ
\p
\v 12 এতি আমৰ শ এয, আমৰ বিয দি, মিক জ নহয়, কি ঈশবৰৰ অনৰহ জগতল, এনি, অধিক পৰি আপকল ঈশবৰি পবিৰত আৰ অকপটত আমি আচৰণ কৰি
\v 13 আপ পঢিব ন আৰি, এন কথ আমি আপকলিই; এই বিষয়ত মই সিিত।
\v 14 এনদৰ আপ আগও আমক কি পৰিিইছ, আমৰ পৰভৰ দিনত য আপক আমৰ, ত আমিও আপকৰ শৰ কৰণ হ’ম।
\p
\v 15 কৰণ এই বিষয়ল মই দৰতযযৰথম আপকৰ ওচৰলম, ত আপণ আননদ পবলিব পিম।
\v 16 মই পৰিকলপন কৰি, আপকক দ কৰিম, পছত তৰ পৰই মিদনিৰদশলম, আৰছত মিদনিৰ পৰ আপকৰ ওচৰল উলটি আহি, যিবৰ ব আপকৰ দই আগবঢয় থ হ’ম।
\p
\v 17 যি এই ধৰণি, মই জ অসিৰতইছি? নইব মই যি, সত ‘হয়, হয়’, প ‘নহয়, নহয়’ হ’বল, মই মস অন?
\v 18 কি ঈশবৰ বি; এই কৰণ আপকক এবৰ ‘হয়’, পছত ‘নহয়’, এই ধৰণ আমি নকও
\p
\v 19 কিয়ন আমৰ দই, অৰৎ মৰ, চলৰ আৰমথিয়ৰ\f + \fr 1.19 \ft প ১৮:৫\f* দই আপকৰ আগত যি জনৰ কথৰচৰ কৰিল, সই জন ঈশবৰৰ পৰ যট ব, ‘হয়’ পছত ‘নহয়’ এন নহয়; কিত চিৰকল ‘হয়’হ হয়।
\v 20 কিয়ন ঈশবৰৰ সকলৰতিত ‘হয়’৷ এই কৰণ, আমৰ যি ঈশবৰৰ মহি হ’বল, তৰ দই ‘আমন’ বিও কও
\p
\v 21 এতি এই জন ঈশবৰ, আপকৰ স আমটত সিৰ কৰি আৰ আমক অভিিত কৰি৷\f + \fr 1.21 \ft ২ য ২:২০, ২৭\f*
\v 22 তই আমৰ হদয়ত বইনবৰ পবিৰ আতি আমৰ জৱনত মহৰি।\f + \fr 1.22 \ft ইফি ১:১৩,১৪; ৪:৩০\f*
\p
\v 23 আপকক তিৰসৰ নকৰিবৰ ব, মই কৰিথলই, এই বিষযত ঈশবৰকহৰ স হ’বল আহন কৰি
\v 24 আমি আপকৰ বিসৰ ওপৰত পৰভব কৰি, এন নহয়, কি আপকৰ আননদৰ সহক, কিয়ন আপক বিসত সিৰ হ আছ
\c 2
\cl ২ অধ
\p
\v 1 সিন দখজনক পৰিিিৰ বনৰই আপকৰ ওচৰলি মই নিজৰ বিষয়ত বিচন কৰি
\v 2 কিয়ন মই যদি আপকক বৰ দিহলক আননিত কৰন থিব? কৱল মৰ দই বৰ পই লক সকলই থিব?
\p
\v 3 আৰ এই সকলৰ কথিি, যি মই আহিম, তিি জনৰ ওচৰৰ পৰ আমি আননদ প উচিত, সই জনৰ পৰন দখ পবলগ নহয। কি আপকৰ বিষযৰ দিস এই য, মৰ আননদত আপক সকল আননিত হ’ব।
\v 4 বহ কষট, মন-বদন, আৰ চকৰপ আপকলিি। মই আপকক দখ দিবলিচৰই, কিবলিি, মই আপকক কিন পম কৰ
\p
\v 5 কি যদিখ দি, তহল অকল মক দখ দি, এন নহয়; বি বঢই নকলও মই এট কথ কও, ত আপক সকলখ দি
\v 6 এনহল অধিক ভগ লিিই যথট।
\v 7 এততক এনহক আপষম কৰক আৰবনি উচিত। নহল হয অতিিত মনৰ দখত হতশ হ পৰিব।
\p
\v 8 মই আপকক উৎসিত কৰি, এনযকিক য আপ এতিও পম কৰ, ইয়কলিিব দিয়ক৷
\v 9 কিয়ন সকলিষয়ত আপক আজন হয় ন নহয়, তৰ পৰমণ পৰ আশয়িি
\p
\v 10 যদি আপ এজনৰ দষ কষম কৰ, তহল ময়ইদৰষম কৰ৷ এই কৰণ মই যদিিষম কৰি, তহলিষম কৰি, খটৰ স আপকৰ কৰণই ইয়ক কৰি;
\v 11 কিয়ন চয়তন আমৰ ওপৰত ছল নয়৷ কৰণ তৰ পৰিকলপন আমি নজন নহও
\s ঐশবৰিক নতন নিয়মৰ উৎকটত
\p
\v 12 খটৰ শভবৰচৰ কৰিবৰ কৰণ মই ত নগৰল আহ, যদিও পৰভৰ দই ম এখন দৰ মকলি কৰিল,
\v 13 মৰ ভই ততক ত লগ নত, মৰ আতত একি; সকক এৰিিয় লিদনি আহি
\p
\v 14 কিই ঈশবৰ ধনয, যি জনই আমক সদয় খটত জয়যত হ’বল পথ দই আৰ আমৰ দই তৰ জনৰপ সগনধ সকলইতই পৰকশ কৰ
\v 15 কিয়ন পৰিণৰ পৰ আৰিশৰ পৰ সকলৰ মজত আমি ঈশবৰলটৰ সণ সবৰপ।
\v 16 যি সকল হই গ, তকৰ ওচৰত আমিৰ পৰ উৎপনন মজনক গনধ; কিি সকল পৰিণ প, তকৰ ওচৰত আমিৱনৰ পৰ উৎপনন জৱনদয়ক গনধ। এন কৰমৰ যয কন আছ?
\v 17 কিয়ন অধিক ভগ মহৰ দৰ আমি ঈশবৰৰ বযত ভজ দি নহও; কি অকপটতৰ দৰ, আৰ ঈশবৰৰ পৰিই কৰ দৰ, আমি ঈশবৰৰ স, খটত কথ কও
\c 3
\cl ৩ অধ
\p
\v 1 আমিিজৰ পৰশ কৰিবল আক আৰমভ কৰি? নইব আপকল আপকৰ পৰিৰ পতৰ পবল, ককৰ নিি আমৰয়জন আছ?
\v 2 আমৰ হদয়ত লি আৰ সকল পঢি জনিব পৰিৰ পতৰ আপই হ আছ৷\f + \fr 3.2 \ft ২ কৰি ৯:২\f*
\v 3 আপক আমৰ দই খটৰ পৰ সমিত হ পতৰ সবৰৰকিত হ’ল, সি নহয়, কিৱনময় ঈশবৰৰ আতৰ দইহি; শিলৰ ফলি নহয়, কিসময় হদয়ৰপ ফলিতহি হ’ল।
\p
\v 4 আৰ ঈশবৰৰ পৰতি এয়ৰতযয় আমিটৰ দই প
\v 5 আমিিি কৰিবলিজ গই যয হও, এন নহয়; কি আমৰ সই যযত ঈশবৰৰ পৰ হয়৷
\v 6 তই আমক নতন নিয়ম (বিন)ৰ পৰিৰক হ’বলয কৰি৷\f + \fr 3.6 \ft ইফি ৩:৭\f* স আখৰৰ নহয়, কি আতৰহ; কিয়ন আখৰৰ লিখনি সম বধ কৰ, কি আতই জৱন দি
\p
\v 7 কিৰ যি পৰিচৰিলত কট\f + \fr 3.7 \ft য ৩১:১৮\f* আখৰৰ লিখনিৰমিত হ’ল, স এন মহিিত (পৰতপযত) হিল য, ইসলৰ লক সকলিৰ মখল একথৰব নি,\f + \fr 3.7 \ft য ৩৪:২৯,৩০\f* যদিও সই মহিৰমবয় কমিিল,
\v 8 তহল আতৰ পৰিচৰতক মহিিত নহ’ব ন?
\p
\v 9 কিয়ন দণৰ পৰিচৰ যদি মহিিত হয়, তহলিকতৰ পৰিচৰতক অধিক মহিিত হয়!
\v 10 কৰণ এন অতিিত মহিৰ কৰণ এই বিষয়ই মহিত পৰিচৰৰ মহি (গৰৱ) নইকি হ’ল।
\v 11 কৰণ লত হ যদি মহিত, তহল সদয় থকতক অধিক মহিত।
\s ঈশবৰৰ সহ-কযক সকলৰ পৰিচৰ পদ
\p
\v 12 আমৰ এন আশ থকত, আমি অতি উদৰ চি কথ কও,
\v 13 আৰ ইসলৰ লক সকল, সই লত হ মহিৰ (পৰতপৰ) শষ যন একথৰবলয়, এই কৰণিৰ মখত ওৰণি ল’ল, আমি নকৰ
\p
\v 14 কিকৰ মন কঠিন কৰ হ’ল৷ কিয়নিৰণিিন পঢ হয, তি আজিও সই এক ওৰণি লয়। সই ওৰণি এতিও আতৰই দিই, কৰণ একমর খটৰ যি সমভৱ হ’ল।
\v 15 কি এতিিৰ পতক পঢ, তকৰ হদয়ত সদয় ওৰণি আছ
\v 16 কিিযকিৰভ, তিই ওৰণিই বযকিৰ পৰ আতৰই দি হয়।
\p
\v 17 পৰভই আত; আৰৰভৰ আত য’ত, তই সনত
\v 18 আৰ আমি সকল, ওৰণি দৰপণত দৰ দৰৰভৰ মহি (গৰৱ) চওতওত, সই মহিৰ পৰ মহিই, আতপ পৰভৰ দই পৰিণত হৰ দৰ পৰিণত হ, সই একৰতিিৰ হ’ব লি
\c 4
\cl ৪ অধ
\s তকৰ সৰলত আৰহস
\p
\v 1 এত আমি এই পৰিচৰ পদ পত, আৰ একদৰ দয়ভ কৰত, কিও আমিিৎসহ নহও
\v 2 ইযৰ পৰিৱৰ সকল লজজন পথ আৰপন কয তগ কৰি। আমি শঠত (ধ) জৱন যপন নকৰি, আৰ ঈশবৰৰ বযত কজ নিি। সতযতৰকশৰ যি আমি ঈশবৰৰ দিত আৰৰতিজন মহৰ বিকৰ ওচৰতিজকয-পৰ দইছ
\p
\v 3 কি আমৰ শভব যদি ওৰণি ঢক হয়, তহলিশৰ পৰ সকলল ঢক হয়;
\v 4 ঈশবৰৰ পৰতিি\f + \fr 4.4 \ft য ১৪:১৮; কল ১:১৫; ইব ১:৩\f* যিট, তৰ মহিৰকশক শভবৰ দিন পৰকিত নহয়, এই কৰণ এই যগৰ জগতৰ অধি\f + \fr 4.4 \ft য ১৪:৩০\f* সই অবিক সকলৰ মন (জন-চক) অনধ কৰি
\p
\v 5 কৰণ আমিিজক নহয়, কিটক পৰভ আৰৰ কৰণিজক আপকৰ দস\f + \fr 4.5 \ft ১ কৰি ৯:১৯\f* বিৰচৰ কৰ
\v 6 যটৰ মখত ঈশবৰৰ মহিৰকশক জনৰিৰকশ কৰিবল, যিজন ঈশবৰ ক’ল, “কিয়ন আনৰৰ মজৰ পৰহৰ পৰকিত হ’ব”, সইজন ঈশবৰ আমৰ হদয়ত পহৰ পৰকশ কৰি
\s তকৰ দবলত আৰ
\p
\v 7 শকিৰ বযতন আমৰ পৰ নহয, কি ঈশবৰৰ হয়, এই কৰণিৰ পৰ যি আমি, আমৰ জৱনত সই দিপ ধন আছ
\v 8 আমি সকলশ ভগ কৰিও, ঠকত পৰ নহও; উদিন হ, নিশ নহও;
\v 9 ত, অনথ নহও; প, বিনষট নহও
\v 10 যৰ জৱন আমৰ শৰৰত পৰকিত হ’বল, আমি সদয় শৰৰত যৰ মি\f + \fr 4.10 \ft গত ৪৪:২২; ৰ ৮:৩৪\f*।
\p
\v 11 কিয়নই থকি আমি, আমৰ মৰয মসত যৰ জৱন পৰকিত হ’বল, আমিৰ কৰণ সদয় মৰ হতত সমৰিত হ আছ
\v 12 এইদৰ আমৰ জৱনত, কিৱন আপকৰ জৱনত নিজ কয সধন কৰি আছ
\p
\v 13 কিি আছ,\f + \fr 4.13 \ft গত ১১৬:১০\f* ব “মই বিস কৰি, এই হ কথ ক’ল”; ত আমিও সই একই বিসজনক আতত, বিস কৰি, এই হ কথ
\v 14 কৰণ যি জনৰভক তি\f + \fr 4.14 \ft ৰ ৮:১১\f* তই য, যৰ লগত আমিব আৰ আম উপসিত কৰব, সই বিষয আমি
\v 15 কিয়ন এইবৰ আপকৰ কৰণ, য অনক ল ঈশবৰৰ মহিৰ অর অনরহ প ধনযবদত উপচি পৰ
\s সবৰগ-বসৰ আশ
\p
\v 16 এই কৰণ আমিিৎসহ নহও। যদিও আমৰ বিক পষ বিনষট হ আছ, তথি আমৰ আনতৰিক পষ দিি নতন হ উঠি
\v 17 আমৰ এই দখ-কষট কষন, এই কষন আৰ লঘ আমৰ জৱনল আনিবলগঠ শবত মহিৰ যি অননতকলরভৱ, তৰ লগত আমৰ দখ-কষটৰ কলনই নহয
\v 18 এই কৰণয বসই, অদয বসই থহক৷ কৰণ দয বস অলপদি; কি অদয বস অননতকল
\c 5
\cl ৫ অধ
\p
\v 1 কিয়ন আমি, যি তমপ পিৱ ঘৰত আমি আছ, স যদি ভগন হয়, তহলি সজ ঈশবৰিবলি এক অননতকল ঘৰ সবৰগত আছ
\v 2 কৰণ আমি ইয়ৰ ভিতৰত কই থি, সবৰগৰ পৰ আমৰ সই ঘৰৰপ বস ঢক হ’বল অতিশয় হিহ কৰি
\v 3 বতৱিকত ঢক হ’ল, আমি উলঙগ হ নপৰিম।
\p
\v 4 আমিই আছ, এই তমত থি, ভৰগৰসতহই আছ; কৰণ আমিিবসৰ হ’বল ইচ নকৰ; কিৱনৰ দই যন মৰযক গিি হয়, এই কৰণ বস ঢক হ’বল ইচ কৰ
\v 5 ইযৰ বি জন আমক পৰসত কৰি, ত ঈশবৰ; আৰই আমক বইনবৰ পবিৰ আতি
\p
\v 6 এত সদয় দিৰণিব য, এই শৰৰত নিস কৰৰভৰ পৰৰত পৰবস কৰি;
\v 7 (কিয়ন আমিৰ দই চলই, বিসৰ দইহ চলি;)
\v 8 এত আমিিল হই; শৰৰৰ পৰৰত পৰবস কৰি আৰৰভৰ লগত নিস কৰই ভল দি
\p
\v 9 এই হিস কৰৰবস কৰ, তৰ পিয়পৰ হ’বল আমি যতন কৰি আছ
\v 10 কিয়নৰতিজন কৰ কৰম ভল হওক ব হওক, শৰৰৰ দই কৰ কৰমৰ ফল পবল, আমি সকলটৰ বিৰৰ আসনৰ আগত পৰকিত হ’ব লিব।
\s পৰচৰক সকলৰ কয, পৰ আৰ লক
\p
\v 11 এই কৰণৰভৰ ভয় কি, ইযক জিবলত আমিক সকলক পৰবি কৰইছ; কি ঈশবৰৰ আগত আমিৰকিত হ আছ আৰ মই আশ কৰ, আপকৰ বিকত আমিৰকিত হ আছ
\v 12 আপকল আমি আক আমৰ পৰশ আগবঢইছ, এন নহয়, কিি সকলদয়ৰ কথত নহয়, মিক কথত গৰৱ কৰ, তকৰ আগত আপ আমৰ অৰৰৱ কৰি উততৰ দিবল আপকক উপয় দি
\p
\v 13 কিয়ন আমি যদি হতবি, তহল ঈশবৰৰ কৰণ, আৰ আমি যদিিচক, তহল আপকৰ ব
\v 14 কৰণ খটৰ প আমক সবদধ কৰিি; কিয়ন আমিিচয় কৰি, সকলৰণ এজন মৰিল, এত সকল মৰিল৷
\v 15 আৰ সকল মৰিল, এই আশয়ৱন প সকলন নিজৰ কৰণই নি, তকৰ অৰগ কৰ আৰনৰিত হ জনৰ বন জই থ
\p
\v 16 এই কৰণ এতি পৰ এজনক আমিস অনিম; একদৰটক আগস অনিও, এতিৰ পৰিম।
\v 17 এত যদিটত আছ, তহল নতন সি। পৰণিৰ লত হ’ল; চওক, সকল নতন হ’ল।
\p
\v 18 কিি ঈশবৰটৰ দই ত আমক মিলন কৰ, আৰই মিলনৰ পৰিচৰ পদ আমক দি; সই ঈশবৰৰ পৰই এই সকল হয়।
\v 19 সই মিলনৰ কথ এই, ঈশবৰটত জগত খনক মিলন কৰি, তকৰ পপমযৰ গণন নকৰি; আৰই মিলনৰ ব আমক গতই দি
\p
\v 20 এত ঈশবৰ আমক ৰজদত পি, আৰ আমৰ দই মিনতি কৰৰ দৰ আমিটৰ কৰণজদতৰ কৰম কৰি৷ খটৰ হ এই বিনয় কৰ: “আপ ঈশবৰৰ সিলন হওক!”
\v 21 ত আমক খটত ঈশবৰয় ধিকতবৰপ হ’বল, পপ নকৰ জনক কৰি, ত আমৰ পপৰ বচত বলিবৰ উৎসরগ কৰি।\f + \fr 5.21 \ft যিচ ৫৩:৯; গ ৩:১৩, ১৪; ১ পি ২:২৪\f*
\c 6
\cl ৬ অধ
\p
\v 1 স আমিটৰ সহক, এই মিনতিও কৰি, আপ ঈশবৰৰ অনৰহ বযৰথৰৰহণ কৰ নহ’ব৷
\v 2 কিয়ন,\f + \fr 6.2 \ft যিচ ৪৯:৮ \ft*\f*
\q “মই গয-কলত তক মনযগ দি;
\q আৰ পৰিণৰ দিৰ উপকৰ কৰি।”
\m চওক, এতি পৰমগয কল; এতিই পৰিণৰ দিন৷
\v 3 সই পৰিচৰ পদ যন কলঙিত নহয়, এই কৰণ আমি কথত বিিি নজনও।
\p
\v 4 বৰ আমিিজক ঈশবৰৰ পৰিৰক হি, আমৰ এই সকল কৰমৰ দই যয-পৰ দইছ; স অনক পৰকৰ ধয, কশ, দখ, সঙকট,
\v 5 কব, বনলত থক, হ, কঠৰ পৰিৰম, পৰ দি, লঘন,
\v 6 শধত, জন, চিৰসহি, মৰম, পবিৰ আতত, পৰকত পম;
\v 7 সতযৰ বযত, ঈশবৰৰ শকিত, স আৰিকতৰ অসৰ-শসৰৰ স, সকল সমযত যয-পৰ দইছ
\p
\v 8 আমি মৰযদ আৰ অমৰ, ক-যশ আৰ-যশ, পৰবঞচকৰ নিি, কি সতযব;
\v 9 অবিিতৰ নিি, কি সকলিিত; মৰ মৰৰ নিি, কিওক জই আছ; শিৰ নিি, কি হত হই৷
\v 10 শকত থকৰ নিি, কি সদয় আননিত; দৰিৰৰ নিি, কি অনকক ধনৱনত কৰ; এক নথকৰ নিি, কি আমৰ সকল আছ
\s কৰি সকলৰ পৰতিলৰ উদগণি
\p
\v 11 হ কৰি সকল, আমি আপকৰ ব, আমৰ সকল সতযতৰ বিষয ক’ল আৰ আমৰ হদয়কলি
\v 12 আমি আপকৰ ব আমৰ পম হদযত মকলি নকৰ ৰখই, কি আপিজৰ নিজৰ পম আমৰ বকলি নকৰি
\v 13 কি একৰকৰৰ পৰতিন পবল মই মৰ সননসকলক কৰ দৰ কও, আপকৰ হদয় বহলভকলি কৰক।
\p
\v 14 অবি সকলৰ স আপক অসমনভত নহব; কিয়নিকত আৰ অধিকতৰ মজত পৰসপৰৰ কি সমপৰক? আনহৰৰ বি সহভি?
\v 15 বিল (চযন)ৰ\f + \fr 6.15 \ft ধত পৰকিৰ লক ব চয়তন \ft*\f* সটৰ কি ঐকয? অবি জনৰ লগত বিস কৰ জনৰ কি সমপৰক?
\v 16 আৰিৰৰ স ঈশবৰৰ মনিৰৰ কি ঐকয? কিয়ন আমিৱনময় ঈশবৰৰ মনিৰ; এই বিষয় ঈশবৰ,\f + \fr 6.16 \ft ল ২৬:১২\ft*\f* ব,
\q “মই তকৰ মজত বসতি কৰিিম আৰ অহ-য কৰিম;
\q মই তকৰ ঈশবৰ হ’ম
\q আৰক মৰ লক হ’ব।”
\p
\v 17 এত,
\q পৰভ,\f + \fr 6.17 \ft যিচ ৫২:১১\ft*\f* “তিতৰ মজৰ পৰ ওলই আহ
\q1 আৰথক হ,
\q আৰ অশি বসক ন,
\q ত মই তকক গৰহণ কৰিম,
\q
\v 18 আৰকৰ পি হ’ম আৰৰ প-জ হ’ব,
\m ইয়ক সৰবশকিন পৰভ”।
\c 7
\cl ৭ অধ
\p
\v 1 এই হ, হিয় ভইসকল, এইবৰ পৰতিৰ পছত, আহক, আমি শৰৰ আৰ আতৰ সকল অশিৰ পৰিজকি কৰি, ঈশবৰৰ ভয়ত পবিৰতিধ কৰহক।
\p
\v 2 আপকৰ হদয়ত আমক ঠই দিয়ক! আমি অনয় কৰই, ক অনিট কৰই, ক ঠগও নই।
\v 3 মই আপকৰ দষ ধৰিবল এই কথ, এন নহয়; কিয়ন আম মৰিবল আৰই থিবল আপক আমৰ হদয়ত আছি আগি
\v 4 আপকলৰ আতমবিস অধিক, আপকৰ অৰৰ শও অধিক; এইদৰ আমৰ সকলশত, মই সবনণ হ আছ আৰ আননদত এক উপচি পৰি
\p
\v 5 কিয়নি আমিিদনিশল আহি, আমৰ শিক একিৰণিিল; বৰ সকল অশিইছি; বিৰত বিধ আৰ অনতৰত ভয় আছিল।
\v 6 কি নমৰ সকলৰ সবন ঈশবৰতৰ আগমণৰ দই আমক সবনি;
\v 7 কৱল তৰ আগমণৰ দই নহয়, কি আপকৰ হিহ, শক আৰ আমৰ কৰণ আপকৰ উৎসহৰ কথ কও, আপকৰ কথত তবনও আমক এনবনি, তই মই অধিক আননদ প
\p
\v 8 কিয়নৰ সই পতৰৰ দই আপক দিত হ’লও মই অনতপত নহও৷ আগ অনতপত হি যদিও, এতিিৰ পতৰখন আপকক দিত কৰি, কিই পতৰই মন অলপ সময আপকৰ দখ জনইছিল,
\v 9 এতি আননদ কৰি; কিয়ন আপক দিত হৰ কৰণ নহয়, কিিত হৰ দই য আপকৰ মন-পলটন হ’ল, সই কৰণ৷ আপক ঈশবৰিচৰৰ দৰিত হিল, যৰ ফলত আমৰ দই আপকৰ একি নহ’ল।
\v 10 কৰণ ঈশবৰিচৰ মন, অনতপত ন পৰিণল মন-পলটন কৰয়; কি জগতৰ (সৰৰ) মন অপৰিৱৰতনয় মধন কৰ
\p
\v 11 কিয়ন, ঈশবৰৰ মহৎ ইচৰ দৰই মনই আপকৰ অনতৰত ক যতন, কখৰ খণডন, কিৰকি, ক ভয়, কিহ, ক উৎসহ, কৰতিৰ সধন কৰি! সইবৰ কথত আপ সকলৰকিজকিিৰমণ কৰি
\v 12 যদি মই আপকলিিি,\f + \fr 7.12 \ft ১ কৰি ৫:১-৫\f* তথি অনয় কৰ জনৰ কৰণ অপকৰ প জনৰ কৰণ নহয়, কি আমৰ অৰ আপকৰ যি যতন, স ঈশবৰৰ দিত আপকৰ বন পৰকিত হয়, এই কৰণিিি
\p
\v 13 এত আমিবন
\p আৰ আমৰ সই সবনৰ ওপৰিও ততৰ আননদত আমিনৰ অধিক আননদ প; কৰণ আপক সকলই তৰ আত সজৱ কৰ হ’ল।
\v 14 যদিও মই তৰ আগত আপকৰ অৰ গৰব কৰি, তথিক লজত পই। কি আপকৰ অৰ আমি সকল কথ সতয আছিল, সতৰ সনখত কৰ গৰব সতয হিৰমিত হ’ল।
\p
\v 15 আৰ আপৰ আজন হ, ভয় আৰ কমপনক গৰহন কৰিিল, সই কথৱৰণ কৰ, আপকলৰ সহ অতি অধিক হ’ল।
\v 16 সকলিষয়ত মই য আপকত ভৰস কৰি, ইয় মই আননদ কৰি
\c 8
\cl ৮ অধ
\s দনশলতৰ উৎকট ফল
\p
\v 1 হিয় ভইসকল, মিদনিৰদশৰ মণডল সমহক দি ঈশবৰৰ অনৰহৰ বিষয় মই আপকক জন,
\v 2 কশৰপ মহ-পৰকৰ আননদ অধিক হ’ল আৰকৰ অতি দৰিৰতনশলতপ ধনত উপচি পৰিল।
\p
\v 3 কিয়ন মই সয দি, তিজ শকি অনিৰ উপৰি, সযৰ অতিিত পৰিি, আৰ
\v 4 নিজ ইচ অনক মিনতি কৰি, পবিৰ লক সকলৰ সহভিত পৰিচৰযৰ সহভ হ’বল আমৰ আগত যচন কৰি;
\v 5 আৰৱল আমি আশ কৰ অন নহয়, কিৰথমৰভৰ উদ, শষত ঈশবৰৰ ইচৰ দৰ আমৰ উদিজকি
\p
\v 6 সই ব আমিতক উৎসিত কৰি, কিয়ন আগ আপকৰ লগত কয আৰমভ কৰিিল, তদৰই আপকক সই অনৰহতন পৰিণ কৰ
\v 7 কি আপ, বিস, বয, জন, সকলিধ যতন আৰম, এই সকল আমৰ ব উপচি পৰি, তই অনৰহত উপচি পৰিবল কৰক।
\p
\v 8 এই কথ আজিৰ দৰই, কি আন বযকিৰ যতনৰ দই আপকৰ পমৰ সতযতলন কৰিৰমণ কৰি
\v 9 কিয়ন আপৰভটৰ অনৰহ জ৷ ত ধন আছিল যদিও, তৰ দৰিৰতৰ দই আপক যন ধন হয়, তৰ ব দৰিৰ হ’ল৷
\p
\v 10 এই বিষয়ট আপকৰ পক উপযত, সই কৰণ মই পৰমৰশহি; কিয়ন আপ এবছৰৰ আগয কৰিবলিিিল, কৱল সই নহয়, কিিজ ইচ কৰিবলৰস আছিল৷
\v 11 এতিই কয সিধ কৰক৷ য আপকৰ ইচ আৰৰসতত আছিল, ত শকি অনই কয সিধও কৰক৷
\v 12 কিয়ন যদিয কৰিবল আগৰহ থ, তহল এইটল আৰৰহণিষয, কিযকি জনৰ যিিি আছ, সই অন, তৰ যিই, সই অন নহয
\p
\v 13 কিয়ন আন লক সকলয নকৰিিৰণি ল’ব আৰ আপযৰ দিব ল’ব, এন নহয়; কি সকলয় হওক৷
\v 14 এই বৰতমন সময়ত আপকৰ পযতই তকৰ অভৱ পণ কৰিব৷ এইদৰকৰ পযত আপকৰ অভৱ পণ কৰিব আৰ ইয় সকল সমতপন হয়;
\v 15 যি দৰিও আছ,\f + \fr 8:15 \ft য ১৬:১৮৷\f*
\q “যি জন অধিক গইছিল, তৰ একিল;
\q1 কিি জন অলপ গইছিল, তৰ অভৱ নহ’ল”।
\p
\v 16 কি ঈশবৰক ধনযবদ, কি আপকৰ অৰতৰ হদয়ত সই এক আনতৰিক যতন জন, যি যতন আপকৰ বৰ আছিল।
\v 17 ত আমৰ উদগণিৰহণ কৰি, এন নহয; কিতক অধিক উৎস, নিজ ইচ আপকৰ ওচৰল আহিল।
\p
\v 18 ততৰ স আমৰ এজন ভই, যি জনভবষণ কৰিষয়ত সকল মণডলৰ মজত পৰশভ কৰি; সই জন ভইক আমিৰ লগত পঠই দি
\v 19 তৱল মৰযদযকি নহয়, কিৰভৰ গৰৱ আৰ আমৰ পৰসততৰ অর, আমৰ যিিত হ’ব লগৰভৰ অনৰহৰ কযত আমৰ সহয হ’বল মণডল সকলৰ দই পৰিৰকৰ মনত হ
\v 20 আমৰ দই সৰহ হ’ব লগ এই মহ-দনৰ বিষয়ত কই কৰিব বিচৰ অভিগৰ কৰণৰ পৰ আমিৰত আছ
\v 21 যিিষয সন, সই বিষযতহ আমি যতনশল হ, কৱল পৰভৰ দিত নহয়, কিহৰ দি\f + \fr 8:21 \ft ৰ ১২:১৭৷\f* হ
\p
\v 22 আৰৰ স আন এজন ভইক আমি পঠি৷ তক আমি অনকবৰ অনক বিষয়ত পৰ কৰি এইবৰ কযত উৎস আৰ আপকৰ পৰতি থকৰ দিসৰ কৰণ এইবৰ অধিক উৎসি
\v 23 ততৰ বিষয় হ’ল, তৰ সহভ আৰ আপকৰ পৰতিৰ কৰমৰ সহক৷ আমৰ ভই দজনৰ বিষয় হ’ল, তক মণডল সমহৰ দ পঠিওৱ আৰটৰ গৰৱ সবৰপ।
\v 24 এত আপকৰ পম পৰকশ কৰক, আৰ আন মণডলৰৰ মজত আপকৰ বিষয়ি গৰব কৰিি, সৰকশ কৰক৷
\c 9
\cl ৯ অধ
\p
\v 1 কিয়ন পবিৰ লক সকলৰ পৰিচৰ কৰযৰ বিষয় মই আপকলিৰ পৰয়জন নই৷
\v 2 মই আপকৰ কমন, যৰ বিষয় মই মিদনি সকলৰ আগত আপকৰ পক গৰব কৰিি৷ মই তত সকলক কি, এবছৰৰ আগৰ পৰই আখৰসত হ আছিল; আৰ আপকৰ সই আগৰহ অধিক ভগ মহক পৰভৱত প
\p
\v 3 এতি মই আপকৰ ওচৰলই সকলক পঠি, য আপকৰ পক আমৰ সই গৰব যন বযৰথ নহয় আৰ মই যি, ত আপক যন পৰসত হ
\v 4 নহলিদনিৰ পৰৰ লগত অহ যদি আপকক অপৰসত পয়, তহল আমি আপকৰ পৰতিই দ আশ ৰখত, আমিজত পৰিম; মই আপকৰ বিষয় এন এক কথ নকও, কৰণ আপকৰ বিসৰ ওপৰত মই নিিত হ আছ
\v 5 সই কৰণ মই ভই কইজনক উৎসিত কৰিবলৰয়জন দি, আৰ আপকৰ ওচৰত পঠিম বিি; আপবৰ পৰৰতি কৰই আশদ সবৰপ দন, সই বিষয়ত সকল আপকৰ ওচৰল আহিন আয়জন কৰ৷ এই বি আশদ দনৰ দৰন যত থ, কি আপযত পৰিন কৰি, এনন নহয়৷
\p
\v 6 কিই বিষয়ৰ কথ এই: যি জন অলপক বয়, ত অলপক চপব; আৰি জন অধিকক বয়, ত অধিকক চপব।\f + \fr 9:6 \ft হি ১১:২৪,২৫; ১৯:১৭; গল ৬:৭,৯৷\f*
\v 7 পৰতিজনিজৰ হদয়ত যৱৰ কৰি, তিয়ক৷ মনন নহয় ব আৱশযকতও যন নিি; কিয়ন হৰিত মনি জনক ঈশবৰম কৰ। \f + \fr 9:7 \ft য ৩৫:৫; ১ ব ২৯:৫,৯,১৪৷\f*
\p
\v 8 ঈশবৰ আপকক সকল অনৰহত বি কৰিব প, গতি সকল সময়ত আপকৰ সকলওক থকত, আপক সকল সৎকৰমত যন উপচি পৰ
\v 9 এই বিষয়ি দৰিও আছ,\f + \fr 9:9 \ft গত ১১২:৯৷\f*
\q ‘তিজ ধন-সমপতি দৰিৰ সকলক বিই দি, দন কৰি;
\q1 তৰ ধিকতিৰকলল’৷
\p
\v 10 যি জন কঠিজনক সিিবল কঠ আৰজনৰ কৰণ আহৰ যই, তই আপকৰ কঠই বয কৰিব আৰ আপকৰ ধিকতৰ ফল বি কৰিব;
\v 11 এইদৰ আপক সকলনশলতৰ অৰ সকলিষয়ত ধনৱনত হ’ব, আৰই দনশলতই আমৰ দই ঈশবৰল ধনযবদ সধন কৰব।
\p
\v 12 কিয়ন এই দন দি কৰযই পবিৰ লকৰ অভৱ পৰ কৰি, অকল এয় নহয়, কি ঈশবৰৰ অনক ধনযবদত ঈশবৰৰ উদও উপচি পৰি
\v 13 আপকক এই পৰিচৰ কৰযত পৰৰ দই অনিত কৰ হ’ল; আপ ঈশবৰক মহিিত কৰি, কিয়ন আপটৰ শভবৰ বিষয়ৰ কৰি বশৱৰৰণ আৰত সকলল আৰ আন লকলও আপন দন কৰি
\v 14 ত আপকল অতিশয় হিহ কৰি আপকৰ কৰণথনত আছ, কিয়ন ঈশবৰৰ সই মহৎ অনৰহ আপকৰ ওপৰত আছ
\v 15 ঈশবৰৰ বৰণন কৰিব ননৰ\f + \fr 9:15 \ft য ৩:১৬৷\f* কৰণৰ ধনযবদ হওক।
\c 10
\cl ১০ অধ
\s পলৰ বিপকষ লক সকলৰ পৰতিৰ উততৰ
\p
\v 1 মই, যিল, নিটৰ ম আৰমল সবভ আপকক মিনতি কৰি, মই আপকৰ স নমৰ কি অস আপকৰ পৰতিিল৷
\v 2 মই আপকক মিনতি কৰি, যি মই আপকৰ স, তিন মই আতমবিসৰ সহসহস নহও; কিি আমক যি সকলস অন চলিন কৰিব, তিই সকলৰ বি মই য আৱশযকতন কৰি, উপসিত কলত তহস মই সিল হম৷
\p
\v 3 কিয়ন আমিসত থিও, মস অনধ নকৰ;
\v 4 (কিয়ন আমৰ যধ অসৰ-শসৰৰ\f + \fr 10:4 \ft ইফি ৬:১১-১৭; ১ থি ৫:৮; ১ ত ৬:১২৷\f* কৰিক যধ নহয়, কিৱরয় শকিৰ দই দগও বিশ কৰৰ যয, ইয়ল ধৰণকক৷)
\p
\v 5 আমি ঈশবৰৰ জনৰ বি উতিত হ সকল অহৰৰ বিষয়বৰ ভি, আৰ সকলব বন কৰি, খটৰ আজন কৰি;
\v 6 আৰ আপকৰ আজনত সমণ হ’ল, সকল অবযতৰ পৰতিৰ সিবলত হ আছ
\p
\v 7 সনখত যি আছ, স আপপষট দিওক৷ ক যদিিজকটৰ পচনিিিজ পৰমণত বিস কৰ, তহলত যটৰ, আমিও তিিনৰয় বিচন কৰিনক।
\v 8 আমৰ কষমতৰ বিষয় যদিও কি অধিক গৰব কৰ, এই কষমতৰভ আপকক বিনষট কৰিবৰ কৰণ নহয়, কি আপকক বি কৰিবলি৷ তথিই বিষয় মই লজিত নহ’ম৷
\p
\v 9 মৰ পতৰবৰৰ দৰই, মই আপকক ভয় দওৱই;
\v 10 কিয়নিন বযকি কয়, “ততৰ পতৰবৰ গৱপণ আৰ শকিত, কিিকভত দবল আৰতৰ বয শ অযয৷”
\p
\v 11 আমি অনপসিত থক সময়ত পতৰৰ দই বিষয়বৰ যদৰিি, উপসিত হ’ল আমিযতই বি, সই মহবিচন কৰিিব।
\v 12 কিয়নিজকিৰশ কৰক সকলৰ লগত আমিিজক গণনলন কৰিবলহস নকৰ; কিয়নি ইজনিজনক জ আৰিজক আন এজনৰ লগত তলন কৰ, তিন নিজকমদি কৰ
\p
\v 13 কি আমি হ’ল অপৰিিত ৰ গৰব নকৰ, কি ঈশবৰিহৰ দই আমৰ অশৰ পৰিণ নিপণ কৰি, আপকৰ ওচৰল কৰি, আমিই পৰিণ অন গৰব কৰিম।
\v 14 কিয়ন আপকৰ সই খিি আমৰ সবতব নথকৰ দৰ, আমিিজক ডঙৰ কৰই; কিটৰ শভবৰচৰ কৰ কৰ, আমি আপকৰ ওচৰ গইছি
\p
\v 15 আমি অপৰিিত ৰ আনৰ পৰিৰমৰ কথত গৰব কৰি, এন নহয়; কি আশ কৰ, লকৰ বিস বি, আমৰ পৰিণ-জৰ অন আপকৰ মজত বযৰন বি হ’ম৷
\v 16 অি আপকৰ সি থক অঞচলতভবৰ পৰচৰ কৰিব পিম৷ আমি আন লকৰ অঞচলত কৰমৰ গৰব নকৰিম৷
\q
\v 17 “কিি জন গৰব কৰ, তৰভই গৰব কৰক।”\f + \fr 10:17 \ft যিি ৯:২৩,২৪; ১ কৰি ১:২৯-৩১৷\f*
\m
\v 18 কিয়নি জনিজকিয-পৰ দই, তত অনিত নহয়; কিি জনক পৰভয-পৰ জন কৰ, ততহ অনিত।
\c 11
\cl ১১ অধ
\p
\v 1 মই বিন আপৰ যৎকিিত অজনতৰ পৰতি সহন কৰ, পৰকতত আপৰ পৰতি সহন কৰি আছ
\v 2 কিয়ন মই আপকক ঐশবৰিক অনতৰ ঈর কৰ; কৰণ খটৰ হতত নি কনবৰ সমৰপণ কৰিবৰ হি, আপকক একমৰ সটলন কৰি
\p
\v 3 কি মই ভয় কৰ, যই সৰপই তৰ ধততক ভইছিল,\f + \fr 11:3 \ft আ ৩:১-৬৷\f* তদৰটল আপকৰ যি সৰল আৰধ ভব আছ, সই ভব যন কৰকিিিপথয়৷
\v 4 কিয়নি জন যৰ কথ আমিষণ কৰ, এন আন কৰ কথ যদি আহিষণ কৰ আপি আতই, এন অনযবিধ আতও যদি; নইবিভব আপৰহণ কৰই, এন অনযবিধ\f + \fr 11:4 \ft গল ১:৭-৯৷\f* শভবও যদিৰহণ কৰ, তহল আপলক সহন কৰক৷
\p
\v 5 কৰণ মৰ মত, সই অতিৰধন পচনি সকলতক মই অলপিট নহয়।
\v 6 কি যদিও বকত মই অ-পৰশিষণপত হও, কি মই জনত হ’ল অ-পৰশিষণপত নহও; সকল ধৰণ আৰ সকলিষয়ক আমি আপকক পৰকশ কৰি
\p
\v 7 আপক সনিত হ’বল, মই নিজক নমৰ কৰিি ঈশবৰৰ শভব আপকৰ আগত পৰচৰ কৰ, মই পপ কৰি?
\v 8 মই আন মণডল সমহৰ ধন অপহৰণ কৰি আৰকৰ সয গৰহণ কৰি, য ইয়ৰ যি মই আপকৰ পৰিচৰ কৰিব প
\v 9 আৰ আপকৰ লগত থ, যিৰ নটনিিল, তি মই আপকৰ ক এজনৰ ওপৰত ভৰ নিি;\f + \fr 11:9 \ft প ১৮:৩; ১ থি ২:৯৷\f* কিয়নই সকলিদনিৰ পৰ আহিৰ অভৱৰ সমযত সহ কৰি; আৰিষয়ত আপকৰ ওপৰত ভৰ নিি মই নিজকি; আৰ মই নিজক এনদৰই ৰিম।
\p
\v 10 খটৰ সতযতৰ লগত বস কৰি আছ, তদৰৰ এই গৰব আখৰ সকল অঞচলত বনধ কৰ নহব।
\v 11 আৰিয়? মই আপকক পম নকৰৰ কৰণ? ঈশবৰ, মই য আচলতম কৰ
\p
\v 12 কি মই এতিি কৰি আছ, ভৱিযতও ইয কৰিিম; যিৰ বিচৰক সকলিিষয়ত গৰব কৰ, সই বিষয়ত যন তক আমৰ নিি হ’ব পৰ, আৰ আমিন তকৰ সই ছিৰ পবৰ উপয় খণডন কৰিব প
\v 13 কিয়নহ ভিচনি, পৰবঞচক কযক; তক খটৰ পচনিৰ বশ ধৰহ।
\p
\v 14 এই কথ আচৰিত নহয়, কিয়ন চয়তিও দিময় দতৰ বশ ধৰ
\v 15 এতৰ দস সকলও ধিক দস সকলৰ বশ ধৰ বৰ মহৎ বিষয় নহয়; কিকৰ নিজ কৰমৰ দই তকৰ শষ হ’ব৷\f + \fr 11:15 \ft ফিি ৩:১৮,১৯\f*
\p
\v 16 মই আক, আপকৰ কও মক অজন বিি; কি যদিও ভ, তৰ বক অজনৰ দৰই গৰহণ কৰিব, য মই যৎকিিৎ গৰব কৰিব প
\v 17 মই যি দৰ এই আতমবি গৰব কথ, তদৰৰভ উদগণিিিি মই নিিত জ
\v 18 কিয়ন অনস অন গৰব কৰ, সই ব ময় গৰব কৰিম।
\p
\v 19 কিয়ন আপনৱনত হ আনন অজনবৰক সহন কৰ
\v 20 কৰণ ক যদি আপকক দস কৰ, ক যদি আপকৰ মজত মতভদ জনই, ক যদি আপৰ পৰভ বি, ক যদিিজক অহৰ কৰ, ক যদি আপকক চৰ ম, তথি আপ সহন কৰ
\v 21 হয়, আমি এক পৰকৰ দবলই আছি, ইয়ক মই লজ পই সৰ কৰি। যিি কথত যদিযকি গৰব কৰ, মই যদি অজনত, তহ’ল মইয় গৰব কৰিম।
\p
\v 22 তত সকল ইবক ন? মইয় হও। তত সকল ইস? মইয় হও। তত সকল অবমৰ বশ ন? মইয় হও
\v 23 তত সকল খটৰ দস ন? (মই যদি হত বিৰ দৰ), মই ত অধিক; তৰ পৰমণ অধিক পৰিৰমত, বনলৰ অধিক বনধনত, অতিিত কবত, অনকবৰ পণৰ সশয়ৰ সনন হ’ল
\p
\v 24 অৰৎ পচ বৰ ইহ সকলৰ হ ‘এক কম দি’ (ঊনচলিশ) কব খইছি
\v 25 তিিৰ বতৰ কব খইছি, এবৰ শিলৰ দলিইছি,\f + \fr 11:25 \ft প ১৪:১৯; ১৬:২২৷\f* তিিৰ জজ ভগৰ দখ প, অগধ জলত এদিন এৰিি;
\v 26 অনক যত, নদৰ সকটত, ডকইতৰ সকটত, সবজয় সকলৰ পৰকটত, অন-ইহ সকলৰ পৰ সঙকটত, নগৰত থি সঙকটত, মৰিত থি সঙকটত, সগৰত থি সঙকটত, ভিই সকলৰ মজত থি সঙকটত৷
\p
\v 27 পৰিৰম আৰগত আৰ বহিৰ টপনি-খতিত, লঘ থকত আৰিহত আৰ একয নত, জৰ পত আৰ উদঙ থকত, মই এই সকলগ কৰিি
\v 28 এইবৰ বিষযদ দিও, বিষক সকল মণডলৰ চিই মৰ দিক ভৰসবৰপ হ আছ
\v 29 কৰ দবলতত মই দবল হই? যি এজন আন এজনক পপত পই, তিই মৰ অনতৰত দখৰ জ নহয?
\p
\v 30 মই যদি গৰব কৰিব লগ হয়, তহলৰ নবলতৰ বিষয় মই গৰব কৰিম।
\v 31 মই যি নকও, সই বিষয়ৰভৰ পি ঈশবৰ, যি জন চিৰকল ধনয, ত
\p
\v 32 দমচকত ৰজ আৰিৰ তলৰ অধিপতিক ধৰিবৰ আশয় দমচক সকলৰ নগৰ পহৰিইছিল;
\v 33 কিিিিিি গডি নমই দিত, তৰ হতৰ পৰি
\c 12
\cl ১২ অধ
\s পলৰ সবৰয় দৰশন
\p
\v 1 মই গৰব কৰিব প, যদিও ই হিতজনক নহয়; কি দৰশন আৰৰভৰ পৰকিত বিষয়ৰ কথ ক’ম।
\v 2 খটত আশৰয় ল এন এজন মহক মই জ, যি জনধ বছৰৰ আগ, শৰৰত নিশৰই বিষয় মই ন, ঈশবৰ, ততক তয় সবৰগলিিল।
\p
\v 3 আৰ